Η ΜΑΧΗ ΚΑΙ Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥ ΠΙΕΡΙΑΣ ΤΟ 1944

 

 

Η ΜΑΧΗ ΚΑΙ Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥ ΠΙΕΡΙΑΣ 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΑΣ ΣΤΙΣ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944

 

18 Οκτωβρίου 1944 Η Μάχη του Κούκου

Μετά και την υπογραφή του προδοτικού συμφώνου στο Λιβάδι, στις 1 Σεπτεμβρίου του 1944, μεταξύ Γερμανών και Ελασιτοκομμουνιστών, για ελεύθερη διέλευση των υποχωρούντων Γερμανών, με τον όρο της παράδοσης του βαρέως οπλισμού των κατακτητών στον ΕΛΑΣ̇ οι επιθέσεις και η τρομοκρατία των κομμουνιστών στην Πιερία εντείνονται.

Η περιοχή, βάσει του κομμουνιστικού σχεδίου για την κατάληψη της εξουσίας, πρέπει να ξεκαθαρίσει από κάθε ένοπλη μη κομμουνιστική οργάνωση που θα μπορούσε να αντισταθεί στα σχέδια τους.

Οι μαχητές των εθνικών ανταρτικών ομάδων από πολλά χωριά της Πιερίας, συμπτύσσονται στον Κούκο προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις των κομμουνιστών. Συγκεντρώνονται περίπου 1000 μαχητές οι οποίοι οπλίζουν και τις γυναίκες του Κούκου, όσες δύνανται να φέρουν όπλα, για να προστατεύσουν τη ζωή τους και τα παιδιά τους.

Το βράδυ τις 17ης Οκτωβρίου ισχυρές δυνάμεις του ΕΛΑΣ αρχίζουν να περικυκλώνουν τον Κούκο.

Οι κομμουνιστές επειδή θεωρούσαν αυτή τη μάχη σημαντική, είχαν μεταφέρει ενισχύσεις από τη Θεσσαλία και από άλλα μέρη της Ελλάδας. Η δύναμη τους, που επιτέθηκε στον Κούκο, υπολογίζεται πάνω από 10.000 ένοπλους.

Οι κομμουνιστές πριν αρχίσουν την επίθεση κάλεσαν του πολιορκημένους να παραδοθούν, και πως δεν θα πειράξουν κανένα και θα τους αφήσουν να φύγουν όλους ελεύθερους, αφού πρώτα τους αφοπλίσουν. Η απάντηση των εθνανταρτών ήρθε αμέσως με την κραυγή:

ΟΧΙ!, ο Κομμουνισμός δε θα περάσει!, Ζήτω η Ελλάδα!. Οι κομμουνιστές άρχισαν την επίθεση τους με όλμους και πολυβόλα. Η μάχη διήρκησε μέχρι τις 10 η ώρα το πρωί, όποτε οι πολιορκημένοι βλέποντας πως κινδυνεύουν να μείνουν από πολεμοφόδια έσπασαν τον κλοιό των κομμουνιστών, για να βρεθούν αργότερα στην Μάχη του Κιλκίς, όπου έλαβαν μέρος εναντίον του ΕΛΑΣ και των βουλγάρων.

Μόνο ένα φυλάκιο του Κούκου, υπό τον οπλαρχηγό Ανέστη Σαχινίδη κράτησε ως τις 5 το απόγευμα∙ ώσπου έμειναν από σφαίρες. Οι Ελασιτοκομμουνιστές αφού τους έπιασαν, τους κατακρεούργησαν όλους.

Οι απώλειες των κομμουνιστών στην Μάχη του Κούκου ήταν 350 νεκροί Ελασίτες, ενώ οι νεκροί των εθνικών ανταρτικών ομάδων 25.

Μετά την κατάληψη υπό των Εαμοκομμουνιστών και του Κούκου, ακολούθησαν λεηλασίες, σφαγές και κάψιμο του χωριού.

Οι μαχητές των εθνικών ανταρτικών ομάδων Πιερίας που έπεσαν σε διάφορες μάχες από το 1942 μέχρι το 1945, όποτε και ηττήθηκε ο κομμουνισμός, πριν επιχειρήσει τη φάση του συμμοριτοπολέμου το 1946, είναι 185 εθναντάρτες.

 

 

Πηγή: Το βιβλίο «Ελλάδα – Πιερία 1941-1949, Δραματικά Γεγονότα», το οποίο τυπώθηκε στην Κατερίνη το 2005 υπό την επιμέλεια του κυρίου Απόστολου Λέινα.