Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

  Ο Σπυρίδων Λάμπρος και οι ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις στη Μακεδονία (τέλη 19ου–αρχές 20ου αι.) Γράφει ο Βασίλειος Αθ. Πλατής Στους επιφανέστερους λόγιους που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες για την προβολή των ελληνικών διεκδικήσεων στη Μακεδονία στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα συγκαταλεγόταν ο ιστορικός–καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διατελέσας επί εξάμηνο πρωθυπουργός της Ελλάδος Σπυρίδων Λάμπρος. Ο Λάμπρος, ως εκπρόσωπος της επιστήμης της ιστορίας, σε κοινή δράση με τους συγχρόνους του Νικόλαο Πολίτη και Γεώργιο Χατζηδάκι, οι οποίοι διακονούσαν τις νεοεμφανιζόμενες επιστήμες της λαογραφίας και της γλωσσολογίας αντίστοιχα, δραστηριοποιήθηκε στην «κατασκευή» εθνικού παρελθόντος με απώτερο σκοπό την πραγματοποίηση του προγράμματος της Μεγάλης Ιδέας. Τη συμβολή ειδικότερα του Σπυρίδωνα Λάμπρου στη διαμόρφωση εθνικής ιστοριογραφίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα εξέτασε διεξοδικά η Έφη Γαζή στη διδακτορική διατριβή που δημο...

ΕΤΣΙ ΞΕΣΗΚΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ 1821!!

Χρόνια πολλά στο Έθνος και το Γένος μας.



    Στις 25 Μαρτίου ο παλιός κλέφτης και γνώστης των τόπων Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Αναγνωσταράς, ο Παπαφλέσας και ο Παν. Κεφάλας με 300 Μανιάτες ξεκινούν για το εσωτερικό της Πελοποννήσου με αντικειμενικό σκοπό να περισφίξουν από παντού την πρωτεύουσά της, την Τριπολιτσά.

    Μπροστά τους βαδίζει ένας θεόρατος καλόγερος, ο παπά Τούρτας, κρατώντας ψηλά ένα μεγάλο σταυρό.

    Στον δρόμο τους μέσα από τα χωριά ξεσηκώνουν την αγροτιά. Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα και οι ιερείς, ντυμένοι τ’ άμφιά τους, τους προϋπαντούν με τα εικονίσματα και το Ευαγγέλιο και τα πλήθη των χωρικών, καθώς περνούν σχεδόν τρεχάτοι οι επαναστάτες, σχηματίζουν έναν ανθρώπινο τοίχο απ’ εδώ και απ’ εκεί και παρακαλούν τον Θεό να τους δίνει δύναμη και να τους χαρίζει επιτυχίες. Εμπρός στο θέαμα αυτό ο Κολοκοτρώνης, ο πολυδοκιμασμένος από τις αναποδιές της τύχης, νιώθει κόμπο στον λαιμό και μόλις συγκρατεί τα κλάματα.

(Πηγή: Απ. Βακαλόπουλος, «Ιστορία του Νέου Ελληνισμού», 5ος τόμ.)







Σχόλια