Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ!

 




 

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ – 

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ ΑΝΤ. ΒΛΑΧΑΚΗ

 

Ο θάνατος του Αρχηγού.

Τον αρχηγόν των ηκολούθησαν εντός του κήπου ο Λεωνίδας Πετροπουλάκης, ο ακόλουθος του αρχηγού Δημ. Οικονόμου και ολίγον μετά ταύτα ο I. Μωραϊτόπουλος.

Και οι τέσσαρες γενναίοι άνδρες, πλησιάσαντες τας πολεμίστρας, εξεκένωσαν κατ’ αυτών τα πιστόλια των. Εν τω μεταξύ από τίνος παραθύρου της οικίας ερρίθη μία βόμβα. Σπεύσας ο Λίτσας αφήρεσε την καιομένην θρυαλλίδα της και πληρώσας το πιστόλιόν του πάλιν εξεκένωσε τρεις βολάς κατά του παραθύρου, εξ ου έρριφθη αύτη. Την στιγμήν όμως εκείνην, σφαίρα εχθρική αποκόπτει το ωτίον του.

Ενώ δε το αίμα ρέει κρουνηδόν, ατρόμητος εν τούτοις προχωρεί προς τινα πολεμίστραν και προσπαθεί να ευρύνη την οπήν αυτής δια να τοποθέτηση εν αυτή βόμβαν. Την στιγμήν εκείνην ακούει όπισθέν του την φωνήν του ακολούθου του Οικονόμου:

        Μίαν βόμβαν μας έρριψαν, κύριε Αρχηγέ.

Ο Λίτσας χωρίς να χάση καιρόν σπεύδει και αφαιρεί και ταύτης την θρυαλλίδα∙ επιστρέφει δε εις την πολεμίστραν ίνα κόψη την θρυαλλίδα της εν τη οπή βόμβας και θέση πυρ εις αυτήν. Ατυχώς όμως την στιγμήν εκείνην κομιτατζής καραδοκών έσωθεν και αντιληφθείς εκ της φωνής του Οικονόμου τον Αρχηγόν πυροβολεί κατά της βόμβας και η βολίς του ευρίσκει το καψύλιον αυτής.

Η ανάφλεξις και η έκρηξις της βόμβας υπήρξεν ακαριαία και τρομακτική. Η βολίς του κομιτατζή διαπεράσασα την βόμβαν εύρε τον αρχηγόν εις το στήθος και άνωθεν του αριστερού μαστού, ενώ θραύσματα της βόμβας φυτεύονται εις την κεφαλήν κατά τον αριστερόν κρόταφον και εις την αριστεράν χείρα του, της οποίας κατέστρεψαν τους δακτύλους.

        Αχ!, τα σκυλιά, οι Βούλγαροι, φωνάζει, με φωνήν πνιγομένην και πίπτει προς το αριστερόν πλευρόν. Συγκεντρών δε τας τελευταίας δυνάμεις του εκκενοί τας υπολοίπους βολάς του πιστολιού του κατά της οικίας.

Ταυτοχρόνως με τον Αρχηγόν πίπτουσιν ο Λεωνίδας Πετροπουλάκης, πληγωθείς βαρέως υπό των θραυσμάτων της βόμβας εις τον λαιμόν, και ο Οικονόμου, βληθείς εις το δεξιόν πλευρόν. Ωσαύτως ο Μωραϊτόπουλος εις διάφορα μέρη του σώματος, ελαφρώς.

Αλλά όχι ολιγωτέρας συνεπείας είχε και δια τους εντός της οικίας η έκρηξις της βόμβας, ης το καταστρεπτικόν έργον επηκολούθησε κατόπιν η πυρκαϊά, συμπληρώσασα εντός ολίγου τον όλεθρον.

Ο κρότος της εκρήξεως επέφερε κατάπαυσιν της μάχης επί τινα λεπτά καθ’ όλην την γραμμήν. Έτρεξαν αμέσως επί τόπου οι Παναγ. Γκιτάκος, Βασ. Κουζίγιαννης, Γεώργ. Χαλουλάκος, Βασιλ. Κωστάκος, Παναγ. Στεφανάκος και Σωτ. Μάνδαλος και κατόπιν ο καπετάν Λούκας. Βοηθούμενος ο τελευταίος ούτος και υπό των Μανδάλου και Πόγκα μετέφερον μακράν της οικίας εις τινα χαράδραν τον ψυχοραγούντα Αρχηγόν, όστις αντιληφθείς αυτόν μόλις ηδυνήθη ν’ αρθρώση:

        Εξακολουθήσατε το σχέδιον. Καύσατε το σχολείον. Εγώ σας χαιρετώ διά τελευταίαν φοράν. Έχετε υγείαν∙ παλληκάρια μου. Πηγαίνετε εις το Ζοπάνον.

Ο ήρως των μακεδονικών ορέων εξέπνευσεν εν μέσω φρικτών πόνων. Επιστρέψαντες οι άνδρες μετά ταύτα παρέλαβον και το σώμα του Πετροπουλάκη, το οποίον μετέφερον εις μικράν απόστασιν από του Αρχηγού.

Ο Οικονόμου εξ άλλου εγερθείς εβάδισε παραπαίων εν αρχή μονός του. Μετ’ ολίγον όμως τον εγκατέλιπον αι δυνάμεις του και ηναγκάσθη να πέση.

 

 

Πηγή: Τίτου Μακεδόνος, «Νάκης Λίτσας – Αντώνιος Βλαχάκης», Αθήνα 1906.

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις