Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΙΟΥ ΤΟ 1748

 

    "Ήταν το έτος 1748, ημέρα Τρίτη και ώρα 3 μετά μεσημβρίας, όταν ένας ισχυρότατος σεισμός μεγέθους 6,8 Ρίχτερ πλήττει το Αίγιο τής Πελοποννήσου. Χαρακτηριστικό αυτού τού σεισμού είναι το γεγονός ότι η θάλασσα τραβήχτηκε προς τα βαθιά, αφήνοντας ακάλυπτο τον πυθμένα στα μάτια τού κόσμου. Το θαλάσσιο σεισμικό κύμα (τσουνάμι) το οποίο δημιουργήθηκε, ξεπέρασε σε ύψος έναν πλάτανο ο οποίος βρισκόταν στην παραλία τού Αιγίου."

    Την Τρίτη 14 Μαΐου 1748, στις 3 μετά το μεσημέρι, η περιοχή του Αιγίου συγκλονίστηκε από έναν από τους ισχυρότερους σεισμούς που έχουν καταγραφεί στον Κορινθιακό Κόλπο. Η δόνηση, που εκτιμάται σήμερα σε μέγεθος περίπου 6,8 Ρίχτερ, είχε επίκεντρο κοντά στην τότε Βοστίτσα, όπως ονομαζόταν το Αίγιο κατά την οθωμανική περίοδο. Οι σύγχρονες σεισμολογικές μελέτες κατατάσσουν το φαινόμενο ανάμεσα στους σημαντικότερους ιστορικούς σεισμούς της δυτικής Ελλάδας.

    Η καταστροφή στην πόλη και στα γύρω χωριά υπήρξε εκτεταμένη. Πολλά σπίτια και εκκλησίες κατέρρευσαν, ενώ οι κάτοικοι εγκατέλειψαν έντρομοι τις οικίες τους αναζητώντας ασφάλεια σε ανοιχτούς χώρους. Οι μαρτυρίες της εποχής αναφέρουν έντονη διάρκεια της δόνησης και αλλεπάλληλους μετασεισμούς, που αύξησαν τον πανικό. Η ένταση του σεισμού στο Αίγιο υπολογίζεται σε βαθμό VIII της ευρωπαϊκής μακροσεισμικής κλίμακας, γεγονός που εξηγεί το μέγεθος των ζημιών που σημειώθηκαν στην περιοχή.

    Το πιο τρομακτικό επακόλουθο του σεισμού ήταν το θαλάσσιο κύμα που ακολούθησε λίγο αργότερα στον Κορινθιακό Κόλπο. Ιστορικές αναφορές κάνουν λόγο για τσουνάμι που έπληξε τις παράκτιες περιοχές γύρω από το Αίγιο, με το ύψος των κυμάτων να εκτιμάται ακόμη και στα δέκα μέτρα. Το φαινόμενο προκάλεσε νέες καταστροφές σε παραθαλάσσιους οικισμούς και χαράχθηκε βαθιά στη συλλογική μνήμη των κατοίκων της περιοχής ως μία από τις πιο δραματικές φυσικές καταστροφές του 18ου αιώνα στην Ελλάδα.