Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1862-1869)

  Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης 1862-1869) Ο Αλέξανδρος Λάσκαρης εγεννήθη εν Υψωμαθείοις Κων/πόλεως κατά το έτος 1829· μετά την αποπεράτωσιν των εγκυκλίων αυτού σπουδών υπηρέτησεν ως διδάσκαλος εις την σχολήν της γενεθλίου αυτού ενορίας Αναλήψεως Υψωμαθείων. Τη προστασία του Μητροπολίτου Νικομήδειας Διονυσίου, του από πρ. Αμασείας, εισήχθη εις την κατά Χάλκην Θεολογικήν Σχολήν τω 1847, έχων ως συμφοιτητάς του τους Αγαθάγγελον Ριλλιώτην, τον μετά ταύτα Ηγούμενον Ρίλλας, Γερμανόν Γρηγοράν, τον γνωστόν διευθυντήν της Θεολογικής Σχολής Χάλκης, Δαμασκηνόν Ριλλιώτην, τον είτα Μητροπολίτην Βελισσού και Νικόδημον Κωνσταντινίδην , τον μετά ταύτα Μητροπολίτην Σερρών (1860-1861) και είτα Κυζίκου, ίνα περιορισθώμεν μόνον εις τους κληρικούς, εξ ης απεφοίτησε τω 1855, αφού εν τω μεταξύ, μικρόν προ της αποφοιτήσεώς του εξ αυτής, εχειροτονήθη διάκονος. Εξελθών ταύτης προσελήφθη γραμματεύς και ταμίας του, ως είρηται, Μητροπολίτου Νικ...

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ Λ. ΚΑΤΣΩΝΗ

 





    Το γεγονός: "Μάϊος του 1788 και, ο περίφημος Κουρσάρος Δεληκωσταντής, γεννημένος σε χωριό τής Ζακύνθου, προσποιούμενος τον ασθενή εγκαταλείπει την υπηρεσία του προς την «Γαληνοτάτη Δημοκρατία» και παρουσιάζεται στον Λάμπρο Κατσώνη."


    Οι άγνωστοι κουρσάροι που στελέχωσαν τη δύναμη του Λάμπρου Κατσώνη προέρχονταν κυρίως από τα Ιόνια νησιά, την Μάνη και τις Κυκλάδες, περιοχές με μακρά ναυτική παράδοση και εμπειρία στην κούρσα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο Δεληκωσταντής από χωριό της Ζακύνθου, ο οποίος το 1788 εγκατέλειψε τη βενετική υπηρεσία προσποιούμενος τον ασθενή και παρουσιάστηκε στον Κατσώνη, εντασσόμενος στις επιχειρήσεις του στο Αιγαίο. 


    Παρόμοιες περιπτώσεις καταγράφονται σε ρωσικές καταστάσεις πληρωμών, όπου εμφανίζονται ονόματα όπως ο Μιχάλης Μπαρμπάτσης από τα Κύθηρα, ο Μανιάτης πυροβολητής Γεώργιος Μανιάτης και ο ναύκληρος Νικόλαος Κουρής από την Κεφαλονιά.


    Η συμμετοχή τους μάλιστα εντάσσεται επίσης στο πλαίσιο του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1787–1792), όταν η ρωσική διοίκηση αξιοποίησε Έλληνες ναυτικούς ως ευέλικτες μονάδες στο Αιγαίο. Η κουρσαρική παράδοση των Ιονίων, ανεπτυγμένη ήδη από τον 17ο αιώνα, παρείχε στους άνδρες αυτούς τόσο τις τεχνικές γνώσεις ναυσιπλοΐας, όσο βεβαίως του χειρισμού μικρών πυροβόλων και τακτικών ελαφράς ναυτικής σύγκρουσης. 


    Παρότι τα περισσότερα βιογραφικά τους στοιχεία δεν διασώθηκαν, η συμβολή τους υπήρξε κρίσιμη για την λειτουργία των μικρών - και όχι μόνον - σκαφών υποστήριξης για τις επιχειρήσεις του Κατσώνη σε Κάρπαθο, Άνδρο και Κυκλάδες, καθώς και αλλού.





Σχόλια