Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ Λ. ΚΑΤΣΩΝΗ

 





    Το γεγονός: "Μάϊος του 1788 και, ο περίφημος Κουρσάρος Δεληκωσταντής, γεννημένος σε χωριό τής Ζακύνθου, προσποιούμενος τον ασθενή εγκαταλείπει την υπηρεσία του προς την «Γαληνοτάτη Δημοκρατία» και παρουσιάζεται στον Λάμπρο Κατσώνη."


    Οι άγνωστοι κουρσάροι που στελέχωσαν τη δύναμη του Λάμπρου Κατσώνη προέρχονταν κυρίως από τα Ιόνια νησιά, την Μάνη και τις Κυκλάδες, περιοχές με μακρά ναυτική παράδοση και εμπειρία στην κούρσα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο Δεληκωσταντής από χωριό της Ζακύνθου, ο οποίος το 1788 εγκατέλειψε τη βενετική υπηρεσία προσποιούμενος τον ασθενή και παρουσιάστηκε στον Κατσώνη, εντασσόμενος στις επιχειρήσεις του στο Αιγαίο. 


    Παρόμοιες περιπτώσεις καταγράφονται σε ρωσικές καταστάσεις πληρωμών, όπου εμφανίζονται ονόματα όπως ο Μιχάλης Μπαρμπάτσης από τα Κύθηρα, ο Μανιάτης πυροβολητής Γεώργιος Μανιάτης και ο ναύκληρος Νικόλαος Κουρής από την Κεφαλονιά.


    Η συμμετοχή τους μάλιστα εντάσσεται επίσης στο πλαίσιο του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1787–1792), όταν η ρωσική διοίκηση αξιοποίησε Έλληνες ναυτικούς ως ευέλικτες μονάδες στο Αιγαίο. Η κουρσαρική παράδοση των Ιονίων, ανεπτυγμένη ήδη από τον 17ο αιώνα, παρείχε στους άνδρες αυτούς τόσο τις τεχνικές γνώσεις ναυσιπλοΐας, όσο βεβαίως του χειρισμού μικρών πυροβόλων και τακτικών ελαφράς ναυτικής σύγκρουσης. 


    Παρότι τα περισσότερα βιογραφικά τους στοιχεία δεν διασώθηκαν, η συμβολή τους υπήρξε κρίσιμη για την λειτουργία των μικρών - και όχι μόνον - σκαφών υποστήριξης για τις επιχειρήσεις του Κατσώνη σε Κάρπαθο, Άνδρο και Κυκλάδες, καθώς και αλλού.





Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις