Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΛΛΑΣ

 





    Το γεγονός: Μάϊος 1955: "Ο ηρωομάρτυρας τής ΕΟΚΑ Μάρκος Δράκος, ηγήθηκε απόπειρας εναντίον τού Άγγλου Κυβερνήτη Άρμιτεϊτζ στο κινηματοθέατρο Παλλάς."


    Στις αρχές του Αγώνα της ΕΟΚΑ (1955–1959), ο Μάρκος Δράκος αναδείχθηκε σε μία από τις πιο δραστήριες μορφές των πρώτων επιχειρήσεων. Στις 25 Μαΐου 1955 (κατ' άλλες πηγές στις 22 Μαΐου), ηγήθηκε ομάδας που επιχείρησε επίθεση εναντίον του Βρετανού Κυβερνήτη της Κύπρου, Sir John Harding (Άρμιτεϊτζ), στο κινηματοθέατρο Παλλάς της Λευκωσίας. 


    Η επιχείρηση είχε σχεδιαστεί ως πλήγμα υψηλού συμβολισμού, με στόχο να καταδειχθεί ότι η οργάνωση μπορούσε να πλήξει και την κορυφή της αποικιακής διοίκησης. Η ομάδα τοποθέτησε εκρηκτικό μηχανισμό στον χώρο, όμως ο Κυβερνήτης αποχώρησε νωρίτερα, δυστυχώς, με αποτέλεσμα η επίθεση να μην επιτύχει τον πρωταρχικό της στόχο. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ενίσχυσε την εικόνα της ΕΟΚΑ ως δύναμης ικανής για τολμηρές επιχειρήσεις όπως απέδειξε πολλές άλλες φορές.


    Ο Δράκος είχε ήδη συμμετάσχει στις επιθέσεις της 1ης Απριλίου 1955, γεγονός που τον είχε καταστήσει στόχο των βρετανικών αρχών. Μετά την απόπειρα στο Παλλάς, η αποικιακή διοίκηση ενέτεινε τις επιχειρήσεις εντοπισμού του, θεωρώντας τον έναν από τους πιο επικίνδυνους αντάρτες. Η δράση του συνεχίστηκε μέχρι τις 18 Ιανουαρίου 1957, όταν σκοτώθηκε σε συμπλοκή στο Δίκωμο. 

    Ο θάνατός του τον καθιέρωσε ως μία από τις εμβληματικές μορφές του αγώνα της ηρωικής ΕΟΚΑ.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις