Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ "ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ" ΣΤΗΝ ΡΟΔΟ ΤΟ 1440 μ.Χ.

 




    Το γεγονός: "Μέσα 1440 όταν οι Ιππότες τής Ρόδου αρχίζουν την οικοδόμηση τού ωραιότατου κτηρίου που χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο."


    Το 1440 οι Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ρόδου άρχισαν την οικοδόμηση ενός από τα σημαντικότερα μεσαιωνικά κτήρια της Ανατολικής Μεσογείου: του μεγάλου νοσοκομείου της Ρόδου, το οποίο σώζεται έως σήμερα στην οδό των Ιπποτών μέσα στη μεσαιωνική πόλη. Το έργο αποφασίσθηκε επί Μεγάλου Μαγίστρου Antoine Fluvian, όμως οι εργασίες ξεκίνησαν ουσιαστικά λίγα χρόνια μετά τον θάνατό του, υπό τον Jean de Lastic, και ολοκληρώθηκαν το 1489 επί Pierre d’Aubusson.


    Το νοσοκομείο αποτελούσε άμεση συνέχεια της αρχικής αποστολής των Ιωαννιτών Ιπποτών, οι οποίοι είχαν ιδρυθεί στους Αγίους Τόπους ως αδελφότητα περίθαλψης προσκυνητών και ασθενών πριν εξελιχθούν σε ισχυρό στρατιωτικό τάγμα. Μετά την απώλεια της Παλαιστίνης και την εγκατάστασή τους στη Ρόδο το 1309, οι Ιππότες επιδίωξαν να μετατρέψουν το νησί σε οργανωμένο χριστιανικό προπύργιο και συγχρόνως σε κέντρο περίθαλψης και φιλοξενίας.


    Το κτήριο θεωρήθηκε πρωτοποριακό για την εποχή του. Διέθετε μεγάλους θαλάμους νοσηλείας με αερισμό και φωτισμό, αποθήκες φαρμάκων, χώρους υγιεινής και αυλές με στοές. Οι πηγές αναφέρουν ότι οι ασθενείς λάμβαναν ξεχωριστό κρεβάτι και συστηματική φροντίδα — κάτι σπάνιο για τον 15ο αιώνα. Στο νοσοκομείο νοσηλεύονταν όχι μόνο Ιππότες αλλά και προσκυνητές, ναυτικοί, φτωχοί και τραυματίες από τις συνεχείς συγκρούσεις με Οθωμανούς και πειρατές της Ανατολικής Μεσογείου.


    Η ανέγερση του νοσοκομείου συνδέθηκε άμεσα με τη μεγάλη οικοδομική άνθηση της ιπποτοκρατούμενης Ρόδου. Την ίδια εποχή ενισχύθηκαν τα τείχη, ανεγέρθηκαν ξενώνες των «γλωσσών» των Ιπποτών και διαμορφώθηκε η περίφημη μεσαιωνική πόλη, η οποία εδώ και δεκαετίες αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Μετά την οθωμανική κατάκτηση του 1522, το κτήριο χρησιμοποιήθηκε για διάφορες διοικητικές χρήσεις και κατά τον 20ό αιώνα αποκαταστάθηκε αρχικά από τους Ιταλούς· ενώ σήμερα στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις