Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1862-1869)

  Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης 1862-1869) Ο Αλέξανδρος Λάσκαρης εγεννήθη εν Υψωμαθείοις Κων/πόλεως κατά το έτος 1829· μετά την αποπεράτωσιν των εγκυκλίων αυτού σπουδών υπηρέτησεν ως διδάσκαλος εις την σχολήν της γενεθλίου αυτού ενορίας Αναλήψεως Υψωμαθείων. Τη προστασία του Μητροπολίτου Νικομήδειας Διονυσίου, του από πρ. Αμασείας, εισήχθη εις την κατά Χάλκην Θεολογικήν Σχολήν τω 1847, έχων ως συμφοιτητάς του τους Αγαθάγγελον Ριλλιώτην, τον μετά ταύτα Ηγούμενον Ρίλλας, Γερμανόν Γρηγοράν, τον γνωστόν διευθυντήν της Θεολογικής Σχολής Χάλκης, Δαμασκηνόν Ριλλιώτην, τον είτα Μητροπολίτην Βελισσού και Νικόδημον Κωνσταντινίδην , τον μετά ταύτα Μητροπολίτην Σερρών (1860-1861) και είτα Κυζίκου, ίνα περιορισθώμεν μόνον εις τους κληρικούς, εξ ης απεφοίτησε τω 1855, αφού εν τω μεταξύ, μικρόν προ της αποφοιτήσεώς του εξ αυτής, εχειροτονήθη διάκονος. Εξελθών ταύτης προσελήφθη γραμματεύς και ταμίας του, ως είρηται, Μητροπολίτου Νικ...

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ "ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ" ΣΤΗΝ ΡΟΔΟ ΤΟ 1440 μ.Χ.

 




    Το γεγονός: "Μέσα 1440 όταν οι Ιππότες τής Ρόδου αρχίζουν την οικοδόμηση τού ωραιότατου κτηρίου που χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο."


    Το 1440 οι Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ρόδου άρχισαν την οικοδόμηση ενός από τα σημαντικότερα μεσαιωνικά κτήρια της Ανατολικής Μεσογείου: του μεγάλου νοσοκομείου της Ρόδου, το οποίο σώζεται έως σήμερα στην οδό των Ιπποτών μέσα στη μεσαιωνική πόλη. Το έργο αποφασίσθηκε επί Μεγάλου Μαγίστρου Antoine Fluvian, όμως οι εργασίες ξεκίνησαν ουσιαστικά λίγα χρόνια μετά τον θάνατό του, υπό τον Jean de Lastic, και ολοκληρώθηκαν το 1489 επί Pierre d’Aubusson.


    Το νοσοκομείο αποτελούσε άμεση συνέχεια της αρχικής αποστολής των Ιωαννιτών Ιπποτών, οι οποίοι είχαν ιδρυθεί στους Αγίους Τόπους ως αδελφότητα περίθαλψης προσκυνητών και ασθενών πριν εξελιχθούν σε ισχυρό στρατιωτικό τάγμα. Μετά την απώλεια της Παλαιστίνης και την εγκατάστασή τους στη Ρόδο το 1309, οι Ιππότες επιδίωξαν να μετατρέψουν το νησί σε οργανωμένο χριστιανικό προπύργιο και συγχρόνως σε κέντρο περίθαλψης και φιλοξενίας.


    Το κτήριο θεωρήθηκε πρωτοποριακό για την εποχή του. Διέθετε μεγάλους θαλάμους νοσηλείας με αερισμό και φωτισμό, αποθήκες φαρμάκων, χώρους υγιεινής και αυλές με στοές. Οι πηγές αναφέρουν ότι οι ασθενείς λάμβαναν ξεχωριστό κρεβάτι και συστηματική φροντίδα — κάτι σπάνιο για τον 15ο αιώνα. Στο νοσοκομείο νοσηλεύονταν όχι μόνο Ιππότες αλλά και προσκυνητές, ναυτικοί, φτωχοί και τραυματίες από τις συνεχείς συγκρούσεις με Οθωμανούς και πειρατές της Ανατολικής Μεσογείου.


    Η ανέγερση του νοσοκομείου συνδέθηκε άμεσα με τη μεγάλη οικοδομική άνθηση της ιπποτοκρατούμενης Ρόδου. Την ίδια εποχή ενισχύθηκαν τα τείχη, ανεγέρθηκαν ξενώνες των «γλωσσών» των Ιπποτών και διαμορφώθηκε η περίφημη μεσαιωνική πόλη, η οποία εδώ και δεκαετίες αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Μετά την οθωμανική κατάκτηση του 1522, το κτήριο χρησιμοποιήθηκε για διάφορες διοικητικές χρήσεις και κατά τον 20ό αιώνα αποκαταστάθηκε αρχικά από τους Ιταλούς· ενώ σήμερα στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις