Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΣ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗΣ, Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΗΣ

  ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΣΗΣ  ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗ ΤΟΥ 1821      Ιωάννης Αμβροσιάδης      Αγωνιστής του ’21, Ομογενής μεγαλέμπορος στην Οδησσό, ακολούθησε τον Υψηλάντη, επιφανής Ιερολοχίτης.      Επιστολή στον Ιωάννη Μακρή, δάσκαλο στην Οδησσό      Ιάσιον 24 Φεβρουαρίου 1821      Φίλε Μακρή,      Σε ασπάζομαι καγώ τον ασπασμόν της Πατρίδος, Χθες την δωδεκάτην ώραν τριακόσιοι πενήντα ιππείς, και διπλάσιοι τόσοι πεζοί, εκινήθημεν εκ του Γραικικού Στρατοπέδου και ήλθομεν διά της μεγάλης λεωφόρου όλοι ένοπλοι εις την εκκλησίαν των Τριών Ιεραρχών ˑ οπού μεταλαβόντες μετά των αρχηγών μας των αχράντων μυστηρίων υψώσαμεν τας ελληνικάς μας σημαίας Ψάλλοντες το « Μεθ’ ημών ο Θεός γνώτε » και τα εξής . Αι σημαίαι μας είναι τρεις · η πρώτη έχει επί τριχών μορφώματος τον ανοιγόμενον Φοίνικα της Ελλάδος καταλαμπόμενον υπό των αχτίνων του ακοιμήτου ο...

Η ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟ 1759

 




    Το γεγονός: Σαν σήμερα το "1759, η μεγάλη και συνεχιζόμενη καταστροφή τής Θεσσαλονίκης, μέχρι την ημέρα τής Αγίας Παρασκευής. Τα 6,5 Ρίχτερ αλλά και οι μετασεισμοί που ακολούθησαν επί τρείς περίπου μήνες, κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος τής πόλεως και οδήγησαν πολλούς στον θάνατο. Μαρτυρία Ενετού πρόξενου, κάνει λόγο γιά 20 και 22 σεισμούς καθημερινά. Σαν να μην έφτανε αυτό το κακό, μία φοβερή πυρκαγιά μετέτρεψε το μεγαλύτερο μέρος τής πόλης σε έναν τεράστιο σωρό ερειπίων."


    Το 1759, η Θεσσαλονίκη βίωσε μια από τις πιο αποκαλυπτικές περιόδους της μακράς ιστορίας της, καθώς χτυπήθηκε διαδοχικά από τη μανία του Εγκέλαδου και της φωτιάς. Ο κύριος σεισμός, ο οποίος εκτιμάται σήμερα από τους σεισμολόγους γύρω στα 6,5 Ρίχτερ, εκδηλώθηκε με τρομακτική σφοδρότητα. Η καταστροφή επιτάχθηκε από μια πρωτοφανή σε διάρκεια μετασεισμική ακολουθία που κράτησε για περίπου τρεις μήνες, κρατώντας τον πληθυσμό σε κατάσταση διαρκούς τρόμου.


    Οι λεπτομέρειες αυτής της τραγωδίας διασώθηκαν χάρη σε πολύτιμες ιστορικές πηγές της εποχής. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η επίσημη αναφορά του Ενετού προξένου της πόλης, ο οποίος κατέγραψε έντρομος ότι το έδαφος δεν σταματούσε να σείεται, σημειώνοντας χαρακτηριστικά 20 με 22 δονήσεις καθημερινά. Παράλληλα, εκκλησιαστικά «ενθυμήματα» και αναμνηστικά σημειώματα της εποχής (τα οποία μελέτησε διεξοδικά η ιστορική έρευνα, όπως ο καθηγητής Σ. Βαρναλίδης) επιβεβαιώνουν τον όλεθρο, περιγράφοντας πώς οι μετασεισμοί αποτελείωσαν ό,τι είχε μείνει όρθιο.


    Το τελειωτικό χτύπημα για τη νύμφη του Θερμαϊκού δόθηκε από μια γιγαντιαία πυρκαγιά που ξέσπασε μέσα στο χάος των ερειπίων. Καθώς τα περισσότερα σπίτια της εποχής ήταν κατασκευασμένα με ξύλινους σκελετούς (τσατμάδες) και χωρίς ρυμοτομικό σχέδιο, οι φλόγες επεκτάθηκαν αστραπιαία. Η φωτιά μετέτρεψε το ένα τρίτο της Θεσσαλονίκης σε στάχτη, καταστρέφοντας ολοσχερώς περισσότερα από 1.200 σπίτια και 2.000 εργαστήρια και μαγαζιά. Η διπλή αυτή καταστροφή ισοπέδωσε τις υποδομές, εξαθλίωσε την οικονομία της πόλης και ανάγκασε χιλιάδες κατοίκους να ζουν για μήνες σε πρόχειρα καταλύματα έξω από τα τείχη.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις