Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1862-1869)

  Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης 1862-1869) Ο Αλέξανδρος Λάσκαρης εγεννήθη εν Υψωμαθείοις Κων/πόλεως κατά το έτος 1829· μετά την αποπεράτωσιν των εγκυκλίων αυτού σπουδών υπηρέτησεν ως διδάσκαλος εις την σχολήν της γενεθλίου αυτού ενορίας Αναλήψεως Υψωμαθείων. Τη προστασία του Μητροπολίτου Νικομήδειας Διονυσίου, του από πρ. Αμασείας, εισήχθη εις την κατά Χάλκην Θεολογικήν Σχολήν τω 1847, έχων ως συμφοιτητάς του τους Αγαθάγγελον Ριλλιώτην, τον μετά ταύτα Ηγούμενον Ρίλλας, Γερμανόν Γρηγοράν, τον γνωστόν διευθυντήν της Θεολογικής Σχολής Χάλκης, Δαμασκηνόν Ριλλιώτην, τον είτα Μητροπολίτην Βελισσού και Νικόδημον Κωνσταντινίδην , τον μετά ταύτα Μητροπολίτην Σερρών (1860-1861) και είτα Κυζίκου, ίνα περιορισθώμεν μόνον εις τους κληρικούς, εξ ης απεφοίτησε τω 1855, αφού εν τω μεταξύ, μικρόν προ της αποφοιτήσεώς του εξ αυτής, εχειροτονήθη διάκονος. Εξελθών ταύτης προσελήφθη γραμματεύς και ταμίας του, ως είρηται, Μητροπολίτου Νικ...

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ

 




    Το γεγονός: "Αρχές καλοκαιριού του έτους 1826 (3-5/6ου π. ημερ.), και αρχίζει η πλήρης καταστροφή του σώματος των Γιανιτσάρων στην Κωνσταντινουπόλει υπό του Σουλτάνου Μαχμούτ."


    Η «Βακάι-Χαϊριγιέ» (Vaka-i Hayriye), ή «Αίσιο Γεγονός», όπως ονομάστηκε στην οθωμανική ιστοριογραφία, αναφέρεται στην βίαιη διάλυση του σώματος των Γενιτσάρων από τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β΄ τον Ιούνιο του 1826. Οι Γενίτσαροι, αρχικά επίλεκτα στρατιωτικά σώματα που δημιουργήθηκαν μέσω του παιδομαζώματος, είχαν αποκτήσει υπερβολική δύναμη και προνόμια με την πάροδο των αιώνων, καθιστώντας τους ένα παρασιτικό και απείθαρχο στοιχείο εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.


    Ο Μαχμούτ Β΄, έχοντας δει τις αποτυχημένες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες του προκατόχου του, Σελίμ Γ΄, ο οποίος ανατράπηκε αλλά και δολοφονήθηκε από τους Γενιτσάρους, σχεδίαζε επί 15 ολόκληρα χρόνια την εξόντωσή τους. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ανέδειξε περαιτέρω την αναποτελεσματικότητα των Γενιτσάρων, οι οποίοι ηττήθηκαν από άοπλους και ανεκπαίδευτους Έλληνες, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο την πεποίθηση του Σουλτάνου για την αναγκαιότητα της διάλυσής τους.


    Τον Ιούνιο του 1826, ο Μαχμούτ Β΄ διέταξε την ενσωμάτωση τμημάτων των Γενιτσάρων στον τακτικό στρατό. Η αναμενόμενη άρνηση και η εξέγερση των Γενιτσάρων στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στον Ιππόδρομο, έδωσε την ευκαιρία στον Σουλτάνο να κινητοποιήσει τον τακτικό στρατό του αλλά και μέρος από τον λαό. Ακολούθησε ένα λουτρό αίματος με χιλιάδες Γενιτσάρους να σφαγιάζονται στην Κωνσταντινούπολη και σε όλη την αυτοκρατορία. Οι περιουσίες τους δημεύτηκαν και όσοι επέζησαν διέφυγαν ή υποτάχθηκαν. 

    Με αυτόν τον φρικτό τρόπο, τερματίστηκε ο θεσμός των φρικτών Γενιτσάρων.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις