Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ

 




    Το γεγονός: "Αρχές καλοκαιριού του έτους 1826 (3-5/6ου π. ημερ.), και αρχίζει η πλήρης καταστροφή του σώματος των Γιανιτσάρων στην Κωνσταντινουπόλει υπό του Σουλτάνου Μαχμούτ."


    Η «Βακάι-Χαϊριγιέ» (Vaka-i Hayriye), ή «Αίσιο Γεγονός», όπως ονομάστηκε στην οθωμανική ιστοριογραφία, αναφέρεται στην βίαιη διάλυση του σώματος των Γενιτσάρων από τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β΄ τον Ιούνιο του 1826. Οι Γενίτσαροι, αρχικά επίλεκτα στρατιωτικά σώματα που δημιουργήθηκαν μέσω του παιδομαζώματος, είχαν αποκτήσει υπερβολική δύναμη και προνόμια με την πάροδο των αιώνων, καθιστώντας τους ένα παρασιτικό και απείθαρχο στοιχείο εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.


    Ο Μαχμούτ Β΄, έχοντας δει τις αποτυχημένες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες του προκατόχου του, Σελίμ Γ΄, ο οποίος ανατράπηκε αλλά και δολοφονήθηκε από τους Γενιτσάρους, σχεδίαζε επί 15 ολόκληρα χρόνια την εξόντωσή τους. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ανέδειξε περαιτέρω την αναποτελεσματικότητα των Γενιτσάρων, οι οποίοι ηττήθηκαν από άοπλους και ανεκπαίδευτους Έλληνες, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο την πεποίθηση του Σουλτάνου για την αναγκαιότητα της διάλυσής τους.


    Τον Ιούνιο του 1826, ο Μαχμούτ Β΄ διέταξε την ενσωμάτωση τμημάτων των Γενιτσάρων στον τακτικό στρατό. Η αναμενόμενη άρνηση και η εξέγερση των Γενιτσάρων στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στον Ιππόδρομο, έδωσε την ευκαιρία στον Σουλτάνο να κινητοποιήσει τον τακτικό στρατό του αλλά και μέρος από τον λαό. Ακολούθησε ένα λουτρό αίματος με χιλιάδες Γενιτσάρους να σφαγιάζονται στην Κωνσταντινούπολη και σε όλη την αυτοκρατορία. Οι περιουσίες τους δημεύτηκαν και όσοι επέζησαν διέφυγαν ή υποτάχθηκαν. 

    Με αυτόν τον φρικτό τρόπο, τερματίστηκε ο θεσμός των φρικτών Γενιτσάρων.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις