Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΣ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗΣ, Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΗΣ

  ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΣΗΣ  ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗ ΤΟΥ 1821      Ιωάννης Αμβροσιάδης      Αγωνιστής του ’21, Ομογενής μεγαλέμπορος στην Οδησσό, ακολούθησε τον Υψηλάντη, επιφανής Ιερολοχίτης.      Επιστολή στον Ιωάννη Μακρή, δάσκαλο στην Οδησσό      Ιάσιον 24 Φεβρουαρίου 1821      Φίλε Μακρή,      Σε ασπάζομαι καγώ τον ασπασμόν της Πατρίδος, Χθες την δωδεκάτην ώραν τριακόσιοι πενήντα ιππείς, και διπλάσιοι τόσοι πεζοί, εκινήθημεν εκ του Γραικικού Στρατοπέδου και ήλθομεν διά της μεγάλης λεωφόρου όλοι ένοπλοι εις την εκκλησίαν των Τριών Ιεραρχών ˑ οπού μεταλαβόντες μετά των αρχηγών μας των αχράντων μυστηρίων υψώσαμεν τας ελληνικάς μας σημαίας Ψάλλοντες το « Μεθ’ ημών ο Θεός γνώτε » και τα εξής . Αι σημαίαι μας είναι τρεις · η πρώτη έχει επί τριχών μορφώματος τον ανοιγόμενον Φοίνικα της Ελλάδος καταλαμπόμενον υπό των αχτίνων του ακοιμήτου ο...

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ, Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΗΤΑΝ ΟΙ "ΣΥΜΜΑΧΟΙ"

 





    Το γεγονός: Μέσα του 1854. "Μία ακόμα τραγική συνέπεια τού αποκλεισμού των λιμανιών μας από τις Μεγάλες Δυνάμεις, ήταν και ο λιμός. Η κατάσταση στα Επτάνησα ήταν τόσο τραγική που σχολιάσθηκε ακόμα και στους «Τάϊμς» τής Νέας Υόρκης. Με τον τίτλο «Λιμός στας Ιονίους Νήσους», το άρθρο έριχνε ευθύνες στο Αγγλικό κατοχικό καθεστώς γιά την τραγική κατάσταση γράφοντας:  “…

    Τὸ ξέσπασμα τοῦ Ἀνατολικοῦ (Κριμαϊκοῦ) Πολέμου, ἔχει ἐντείνει τὰ δεινᾶ τῶν κατοίκων, οἱ ὁποῖοι ἀντιλαμβάνονται ὅτι δὲν μποροῦν πλέον νὰ ἐφοδιάζονται μὲ σιτηρά ἀπό τὴν Ὁδησσό καὶ ἄλλους ρωσικοὺς λιμένες, καθὼς καὶ ὅτι ἠ συγκέντρωση στρατευμάτων στὴν Εὐρωπαϊκὴ τουρκία ἔχει καταστήσει σχεδὸν ἀδύνατη τὴν προμήθεια ἀραβοσίτου ἤ ἄλλου εἴδους τροφίμου ἀπὸ αὐτήν τὴν περιοχή…”"


    Το 1854 και κατά την διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου, η Ελλάδα βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση εξαιτίας του ναυτικού αποκλεισμού που επέβαλαν η Αγγλία και η Γαλλία. Οι Μεγάλες Δυνάμεις ήθελαν να αποτρέψουν το ελληνικό κράτος από το να ενισχύσει επαναστατικές κινήσεις στην Ήπειρο, την Θεσσαλία και την Μακεδονία εναντίον των Οθωμανών. Αγγλογαλλικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στον Πειραιά και κυριολεκτικά επέβαλαν κατοχή στην πρωτεύουσα, ενώ τα ελληνικά λιμάνια αποκλείστηκαν από το εμπόριο και την τροφοδοσία.


    Οι συνέπειες υπήρξαν δραματικές. Η διακοπή της ναυσιπλοΐας προκάλεσε έλλειψη σιτηρών και βασικών αγαθών, αύξηση τιμών και εκτεταμένη πείνα, ιδιαίτερα στα νησιά που εξαρτώνταν από τις εισαγωγές τροφίμων. Στα Επτάνησα, τα οποία βρίσκονταν ακόμη υπό βρετανική κατοχή, η κατάσταση επιδεινώθηκε από την οικονομική κρίση και την αδυναμία μεταφοράς προϊόντων. Ξένες εφημερίδες, ακόμη και οι «Times» της Νέας Υόρκης, σχολίαζαν την δυστυχία των κατοίκων και την εξαθλίωση που είχε προκαλέσει ο αποκλεισμός στον ελληνικό χώρο. Παράλληλα, η παρουσία των ξένων στρατευμάτων έφερε στον Πειραιά και την Αθήνα την ασιατική χολέρα η οποία αποδεκάτισε τον πληθυσμό!


    Η πείνα, οι επιδημίες και η οικονομική κατάρρευση δημιούργησαν έντονη κοινωνική αναταραχή. Πολλοί κάτοικοι εγκατέλειψαν τις πόλεις. Η κρίση του 1854 θεωρείται μία από τις σοβαρότερες ανθρωπιστικές δοκιμασίες της Ελλάδας κατά τον 19ο αιώνα και καταδεικνύει το πραγματικό πρόσωπο στις φερόμενες ως <<προστάτιδες δυνάμεις>>.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις