Η ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

 

    Το γεγονός: Αρχές Ιουνίου 1877. "Σύστασις τού Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού με πρωτοβουλία τής βασιλίσσης  Όλγας και πρώτο πρόεδρο τον Μάρκον Ρενιέρη."

    Η ίδρυση πραγματοποιήθηκε στις 10 Ιουνίου 1877 και λίγους μήνες αργότερα, στις 6 Οκτωβρίου, ο οργανισμός αναγνωρίστηκε επίσημα από το Διεθνές Κίνημα του Ερυθρού Σταυρού.

    Η βασίλισσα Όλγα, επηρεασμένη από τις ρωσικές φιλανθρωπικές οργανώσεις και τα ευρωπαϊκά ανθρωπιστικά πρότυπα της εποχής, επιδίωξε να δημιουργήσει έναν οργανισμό ικανό να περιθάλπει τραυματίες πολέμου και να οργανώνει εθελοντική νοσηλευτική βοήθεια. Από την αρχή, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός δεν περιορίστηκε μόνο σε στρατιωτική περίθαλψη· το καταστατικό του προέβλεπε επίσης βοήθεια προς θύματα επιδημιών, φυσικών καταστροφών και κοινωνικής εξαθλίωσης.

    Κατά τις πρώτες δεκαετίες λειτουργίας του, ο οργανισμός ανέπτυξε κινητά νοσοκομεία, σταθμούς πρώτων βοηθειών και σώματα εθελοντριών νοσοκόμων, τα οποία έδρασαν στους πολέμους του 1897 και των Βαλκανικών Πολέμων. Παράλληλα συνέβαλε στην ανάπτυξη της οργανωμένης νοσηλευτικής στην Ελλάδα και αργότερα ίδρυσε σημαντικά νοσηλευτικά ιδρύματα, όπως το Κοργιαλένειο-Μπενάκειο και το νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν».

    Η ίδρυση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού θεωρείται σημαντικός σταθμός για την οργάνωση της κοινωνικής πρόνοιας στο νεότερο ελληνικό κράτος και σηματοδότησε τη μετάβαση από την αποσπασματική φιλανθρωπία σε πιο συστηματική ανθρωπιστική δράση.