ΔΙΔΑΣΚΟΜΕΝΟΙ ΤΗΝ "ΑΓΓΛΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ"

 

    Το γεγονός: Καλοκαίρι 1814 και, κατόπιν τριετούς αποκλεισμού τής νήσου από τους Άγγλους, τα αποτελέσματα τού οποίου ήταν τραγικά γιά την πόλη αλλά και γιά την Κερκυραϊκή ύπαιθρο, τα  Αγγλικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Κέρκυρα. 

    Η Κατοχή των Άγγλων διήρκεσε 46 χρόνια και η «προστασία» πολλές φορές μετατράπηκε σε πραγματική κατοχή και τυραννία. Γεγονός πάντως είναι η αξιόλογη πνευματική ανάπτυξη, με την λειτουργία πολλών σχολείων σε μεγάλα χωριά τού νησιού και η ίδρυση τής Ιονίου Ακαδημίας. 

    Το 1814 αποτέλεσε έτος-σταθμό για την Κέρκυρα, καθώς σήμανε το τέλος της γαλλικής κυριαρχίας (1807-1814) και την απαρχή της <<Βρετανικής Προστασίας>>. Η παράδοση του νησιού στους Άγγλους δεν ήρθε μέσα από μια ανοιχτή μάχη, αλλά ως αποτέλεσμα ενός εξαντλητικού και απάνθρωπου τριετούς ναυτικού αποκλεισμού που είχε επιβάλει το βρετανικό ναυτικό, αποκόπτοντας πλήρως την Κέρκυρα από την υπόλοιπη Ευρώπη.

    Τα αποτελέσματα αυτού του αποκλεισμού υπήρξαν βιβλικά για τον τοπικό πληθυσμό. Στην πόλη της Κέρκυρας, η έλλειψη βασικών τροφίμων και εφοδίων οδήγησε σε έναν εφιαλτικό λιμό. Οι κάτοικοι αναγκάζονταν να τρέφονται με αδέσποτα ζώα, άγρια χόρτα και ρίζες, ενώ οι τιμές των ελάχιστων αγαθών στη μαύρη αγορά είχαν εκτιναχθεί σε δυσθεώρητα ύψη. Η κατάσταση στην κερκυραϊκή ύπαιθρο ήταν εξίσου τραγική. Οι Γάλλοι στρατιώτες, προκειμένου να συντηρήσουν τη φρουρά τους μέσα στα οχυρά, προέβαιναν σε βίαιες επιτάξεις της αγροτικής παραγωγής, δημεύοντας λάδι, κρασί και ζώα, αφήνοντας τους χωρικούς στο έλεος της εξαθλίωσης και των ασθενειών.

    Η αλλαγή δυνάστη ήλθε με την πτώση του Ναπολέοντα. Ο Γάλλος κυβερνήτης της Κέρκυρας, στρατηγός Φρανσουά-Ξαβιέ Ντονζελό, συνειδητοποιώντας ότι κάθε περαιτέρω αντίσταση ήταν μάταιη, υπέγραψε την παράδοση του νησιού. Στις 14 Ιουνίου 1814, τα αγγλικά στρατεύματα υπό τον στρατηγό Σρ Τζέιμς Κάμπελ αποβιβάστηκαν στο νησί και κατέλαβαν τα φρούρια μέσα σε ένα κλίμα ανακούφισης από τους εξουθενωμένους κατοίκους. Αν και οι Κερκυραίοι υποδέχτηκαν τους Βρετανούς ως ελευθερωτές που θα έφερναν το τέλος της πείνας, σύντομα συνειδητοποίησαν ότι η νέα αυτή «Προστασία» θα εξελισσόταν σε μια ιδιαιτέρως σκληρή και αυταρχική αποικιακή διακυβέρνηση.