Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1862-1869)

  Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης 1862-1869) Ο Αλέξανδρος Λάσκαρης εγεννήθη εν Υψωμαθείοις Κων/πόλεως κατά το έτος 1829· μετά την αποπεράτωσιν των εγκυκλίων αυτού σπουδών υπηρέτησεν ως διδάσκαλος εις την σχολήν της γενεθλίου αυτού ενορίας Αναλήψεως Υψωμαθείων. Τη προστασία του Μητροπολίτου Νικομήδειας Διονυσίου, του από πρ. Αμασείας, εισήχθη εις την κατά Χάλκην Θεολογικήν Σχολήν τω 1847, έχων ως συμφοιτητάς του τους Αγαθάγγελον Ριλλιώτην, τον μετά ταύτα Ηγούμενον Ρίλλας, Γερμανόν Γρηγοράν, τον γνωστόν διευθυντήν της Θεολογικής Σχολής Χάλκης, Δαμασκηνόν Ριλλιώτην, τον είτα Μητροπολίτην Βελισσού και Νικόδημον Κωνσταντινίδην , τον μετά ταύτα Μητροπολίτην Σερρών (1860-1861) και είτα Κυζίκου, ίνα περιορισθώμεν μόνον εις τους κληρικούς, εξ ης απεφοίτησε τω 1855, αφού εν τω μεταξύ, μικρόν προ της αποφοιτήσεώς του εξ αυτής, εχειροτονήθη διάκονος. Εξελθών ταύτης προσελήφθη γραμματεύς και ταμίας του, ως είρηται, Μητροπολίτου Νικ...

ΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ

 




    Το γεγονός: "Θέρος 1824 και Κυβέρνηση, μετά την δίκη του (βλ. 1 Απριλίου), αποκατέστησε τον Καραϊσκάκη στο ανατολικό τμήμα τής Στερεάς Ελλάδος. Κατόπιν, εκλέχθηκε από τους οπλαρχηγούς ‘’στρατοπεδάρχης απολύτου εξουσίας’’, ενώ συγκρότησε στα Σάλωνα (Άμφισσα) το Α΄ Ελληνικό στρατόπεδο."


    Η αποκατάσταση του Γεωργίου Καραϊσκάκη το καλοκαίρι του 1824 αποτελεί μια από τις πιο κρίσιμες καμπές της Ελληνικής Επανάστασης, καθώς σηματοδοτεί τη μετάβασή του από την θέση του «ύποπτου προδότη» σε ως απόλυτου ηγέτη της Ρούμελης. Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Απρίλιο του 1824, ο Καραϊσκάκης είχε δικαστεί στο Αιτωλικό με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας (εξαιτίας των μυστικών συνεννοήσεων με τους Τούρκους, γνωστές ως «καπάκια», και της σύγκρουσής του με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο) και του είχαν αφαιρεθεί όλοι οι βαθμοί και τα αρματολίκια.


    Η έρευνα των ιστορικών πηγών δείχνει ότι η αποκατάστασή του από την κυβέρνηση του Γεωργίου Κουντουριώτη δεν έγινε από ξαφνική συμπάθεια, αλλά από απόλυτη στρατιωτική ανάγκη. Μετά την καταστροφή των Ψαρών και την κάθοδο νέων οθωμανικών δυνάμεων, η Στερεά Ελλάδα βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο. Ο Καραϊσκάκης, παρά την κλονισμένη υγεία του (έπασχε από βαριάς μορφής φυματίωση), παρέμενε ο μόνος στρατιωτικός εγκέφαλος που μπορούσε να συσπειρώσει τους άτακτους Ρουμελιώτες πολεμιστές.


    Στα Σάλωνα (σημερινή Άμφισσα), το κλίμα αντιστράφηκε πλήρως. Οι οπλαρχηγοί της Ανατολικής Στερεάς, αναγνωρίζοντας την στρατηγική του ιδιοφυΐα τον εξέλεξαν πανηγυρικά «στρατοπεδάρχη απολύτου εξουσίας». Η συγκρότηση του Α΄ Ελληνικού Στρατοπέδου στα Σάλωνα υπήρξε κομβική: ο Καραϊσκάκης επέβαλε για πρώτη φορά ένα υποτυπώδες σύστημα τακτικού ανεφοδιασμού, πειθαρχίας και ενιαίας διοίκησης στα άτακτα σώματα. 


    Από αυτό το ορμητήριο ξεκίνησε αμέσως τις επιχειρήσεις για την αναχαίτιση των δυνάμεων του Ομέρ Βρυώνη, αποδεικνύοντας έμπρακτα στην κυβέρνηση ότι η απόφαση να του επιστραφούν τα όπλα ήταν η μόνη που μπορούσε να σώσει την επανάσταση στη Στερεά Ελλάδα.


Σχόλια