Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

Ο ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ Ι. ΣΟΥΛΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Η ΗΡΩΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ

 





Ο Μακεδονομάχος Σουλτογιάννης Ιωάννης του Χρήστου και οι αδελφοί του.



Ήταν γνωστός στους Μακεδόνες Σαρακατσάνους ως ο «Μανιώτης».



Μαζί με τον πατέρα του αρχιτσέλιγκα Σουλτογιάννη Χρήστο του Ιωάννη, γνωστό ως Σουλτοχρήστο, και τους θείους του, τα αδέλφια του πατέρα του Κωνσταντή (Σουλτοκωνσταντή), Αναστάσιο (Σουλτωτάσιο) και Δημήτριο (Σουλτομήτρο), είχαν ένα από τα μεγαλύτερα σαρακατσάνικα τσελιγκάτα της Μακεδονίαςˑ με 35 οικογένειες και 10-12.000 πρόβατα . Ξεκαλοκαίριαζαν στις ιδιόκτητες ορεινές βοσκές στην θέση «Καλύβια Σουλτογιάννη», κοντά στο χωριό Πεταλίνα στην δυτική πλευρά του Μοριχόβου (πίσω από τα λουτρά της Αριδαίας), που σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του ανήκει στο κράτος των Σκοπίων.



Αργότερα το 1925 ο Σουλτοχρήστος με τους γιους του Γιάννη (Μανιώτη), Κώστα και Γιώργο, αγόρασαν ιδιόκτητη πεδινή βοσκήσιμη έκταση στο Μιχαλίτσι Κιλκίς όπου εγκαταστάθηκαν όλοι οι απόγονοι του Χρήστου Σουλτογιάννη.



Καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα τα αδέλφια Σουλτογιαναίοι συνεργάστηκαν με όλα τα ελληνικά αντάρτικα σώματα που έδρασαν στην περιοχή και τα «Καλύβια Σουλτογιάννη» αποτελούσαν «Κέντρο Ελληνικού Αγώνα» που συγκροτήθηκε σύμφωνα με τις υποδείξεις του προξένου Κορομηλά. Ο νεαρός τότε Γιάννης «εξυπηρέτησε πολυειδώς και πολυτρόπως τα Ελληνομακεδονικά Σώματα, πότε τροφοδοτώντας και αποκρύπτοντας αυτά και πότε χρησιμοποιώντας τους ποιμένες του ως συνδέσμους μεταξύ αυτών και των κέντρων Μοναστηρίου και Φλώρινας διατρέχοντας τον κίνδυνο να σφαγή από τους κομιτατζήδες ή να διωχθεί από τους τούρκους.



Και αυτές πάντοτε ανιδιοτελώς και ανυστεροβούλως παρείχε τις υπηρεσίες του καθώς και τα λοιπά μέλη της οικογένειες των Σουλτογιανναίων Χρήστος, Δημήτριος, Κωνσταντίνος και Αναστάσιος», πιστοποιεί ο Καπετάν Γιάννης Καραβίτης.



Εκ μέρους όλων των Σουλταγιανναίων υπέβαλε αίτημα στην Επιτροπή Μακεδονικού Αγώνα και για την προσφορά τους αναγνωρίστηκε Μακεδονομάχος, ως εθελοντής - ιδιώτης Οργανωτικός Πράκτορας Α’ Τάξης, με απόφαση του 1929 αλλά και νόμο του 1936. Απεβίωσε το 1952 σε ηλικία μόλις 62 χρόνων.



Πηγή: Το έργο του Ιωάννη Κουτσοκώστα «Οι Σαρακατσαναίοι στους Αγώνες από το 1830-1913 και τον Μακεδονικό Αγώνα».






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις