Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

Ο ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΚΩΝ. ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ

 






Ο Ιερολοχίτης Κωνσταντίνος Ξενοκράτης 

από το Σαμάκοβο της Ανατολικής Θράκης



Κωνσταντίνος Ξενοκράτης από το Σαμάκοβο της Ανατολικής Θράκης και τα αδέλφια του Πασχάλης, Θεόδωρος και Αθανάσιος.

Είναι ο περισσότερο γνωστός Θραξ Ιερολοχίτης, του οποίου μάλιστα σώζεται και η προσωπογραφία του αλλά και προσωπικά αντικείμενα.

Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε στο Σαμάκοβο της Αν. Θράκης το 1803ˑ και μικρός εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι, όπου και ανέπτυξε μαζί με τους αδελφούς του αξιόλογη δράση στη γεωργία και σε επιχειρήσεις . Τα αδέλφια απέκτησαν μεγάλο πλούτο, τον οποίο διέθεσαν, για να ενισχύσουν τον αγώνα που προετοιμαζόταν.

Όλα τα αδέλφια μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρεία, ο Πασχάλης και ο Κωνσταντίνος, όμως, κατατάχθηκαν στον Ιερό Λόχο του Υψηλάντη, και πολέμησαν και στο Δραγατσάνι και στο Σκουλένι. Επειδή μάλιστα γνώριζαν "καλά την περιοχή και τις ιδιάζουσες συνθήκες των Παραδουναβίων Ηγεμονιών, υπήρξαν οι στενοί συνεργάτες και σύμβουλοι των οπλαρχηγών του επαναστατικού σώματος του Αλεξάνδρου Υψηλάντη".

Και τα δύο αδέλφια επέζησαν από τη μάχη του Δραγατσανίου, συνέχισαν να μάχονται και έλαβαν μέρος στην ηρωική μάχη του Σκουλενίου της Μολδαβίας, την τελευταία άνιση μάχη στη Μολδαβία (Τούρκοι 4.000 ιππείς, 2.000 πεζοί και 6 πεδινά κανόνια - Έλληνες 485 πεζοί και ολίγοι ιππείς). "Ούτως η νίκη εμειδία επί της κεφαλής των ολίγων αλλά γενναίων πατριωτών... το δε απέναντι πλήθος των θεατών, όλον συγκίνησις και θαυμασμός, συνώδευεν διά των ενθουσιωδεστέρων ανευφημιών αυτούς" .

Η μάχη βέβαια έληξε με νίκη των Τούρκων και με τις εξής απώλειες: 300 νεκροί Έλληνες και 50 τραυματίες. 1.600 νεκροί Τούρκοι και 200 τραυματίες.

Μέσα στους Έλληνες νεκρούς συγκαταλέγεται και ο Πασχάλης Ξενοκράτης.

Ο Κωνσταντίνος Ξενοκράτης επέζησε της μάχης και συνέχισε τη δράση του με ευεργεσίες. Διέθεσε την περιουσία του και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Σαμάκοβο (ανεγείροντας σχολείο και ιερό ναό), ενώ στην Κωνσταντινούπολη προσέφερε μέρος των χρημάτων του στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στον Ελληνικό Φιλολογικό Σύλλογο Κωνσταντινουπόλεως . Στη Νότια Ελλάδα ίδρυσε το Ξενοκράτειο Παρθεναγωγείο Μεσολογγίου, ενώ στο Βουκουρέστι ίδρυσε το Ξενοκράτειο Νοσοκομείο Βουκουρεστίουˑ δωρίζοντας το σπίτι του. Κάθε χρόνο, γέρος πια, στην Κων/πολη, στην επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, φορούσε τη στολή του Ιερολοχίτη και φωτογραφιζόταν με αυτήν.

Μετά το θάνατό του, οι απόγονοί του δώρισαν τη στολή του, τα πιστόλια του και την κάπα του στο Ιστορικό Εθνολογικό Μουσείο Αθηνών. Είναι τα μόνα κειμήλια Ιερολοχίτου που διασώζονται.





Πηγή: Το κείμενο είναι απόσπασμα από άρθρο της κυρίας Αλεξάνδρας Μποτονάκη με τίτλο: «Η Επανάσταση στις Παραδουνάβιες Περιοχές και οι Θράκες Αγωνιστές». Το αλιεύσαμε από το τριμηνιαίο περιοδικό «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ», του Συλλόγου Αλεξανδρουπολιτών Αττικής, τεύχος 21ο Ιανουάριος - Μάρτιος 2007.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις