Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΛΟΥΚΑΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΛΙΤΣΑ

 

Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΛΟΥΚΑΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΛΙΤΣΑ

    Ο καπετάν Λούκας.

Ο καπετάν Λουκάς-Κόκκινος είνε ηλικίας 25-27 περίπου ετών. Καταγόμενος εκ του χωρίου Ραδοβίστι των Γρεβενών ήτο πρώην φυγόδικος, επικεκηρυγμένος παρά της τουρκικής Κυβερνήσεως . Και μέχρι μεν τίνος χρόνου διηύθυνεν ομάδα φυγοδίκωνˑ Όταν όμως βραδύτερον ήρχισε το έργον της εθνικής αμύνης εν Μακεδονία, συγκαλέσας τους υπ’ αυτόν άνδρας κατά πρόσκλησιν του Λίτσα:

    — Παιδιά, τους είπεν, η Πατρίδα μας χάνεται. Πρέπει να πολεμήσωμε για την σωτηρίαν της.

Και με τους απλούς αυτούς αλλά θερμούς λόγους ήρκεσε να μεταβάλη τους συντρόφους του εις τους ενθουσιωδεστέρους υπερασπιστάς των σφαζομένων Ελληνομακεδόνων και εντιμοτάτους φρουρούς της τάξεως και της ασφαλείας αυτών.

Ούτω συγκροτήσας το σώμα του ο αρχηγός Λίτσας διηυθύνετο προς το Μορίχοβον, την μεν νύκτα οδοιπορών, την ημέραν δε διερχόμενος εις τας χαράδρας και τα δάση.

Καθ’ οδόν όμως έκρινε καλόν να διέλθη προηγουμένως δια των Καστανοχωρίων, το μεν όπως τιμωρήση θρασείς τινας κομιτατζήδες, αναφανέντας κατά την απουσίαν του, το δε όπως καθησυχάση και εμψυχώση τα ανυπομονούντα δια την απουσίαν του χωρία.

Και όντως, η νέα του Λίτσα εμφάνισις ενέπλησε χαράς τα χωρία. Πανοικεί εξήρχοντο όπως υποδεχθώσι τον ατρόμητον αρχηγόν.

Πολλοί εκ των χωρικών, άνδρες και γυναίκες, συνειθισμένοι εκ της τουρκικής εθιμοτυπίας, εγονάτιζον έμπροσθέν του και έκυπτον ίνα του φιλήσουν τους πόδας, όπερ όμως απετροπιάζετο ο Λίτσας.

Από της εισόδου του Λίτσα εις τα Καστανοχώρια άρχεται το δεύτερον στάδιον της εν Μακεδονία δράσεώς του, ήτις επέπρωτο να κλείση με τον ηρωϊκόν θάνατον αυτού και των επιλέκτων οπαδών του. Απονέμων δικαιοσύνην και ασφάλειαν εις τους χωρικούς δεν έπαυεν εν ταυτώ να συντρέχη και τα τουρκικά αποσπάσματα εις το έργον των, διευκολύνων αυτά παντοιοτρόπως.

Παράδειγμα δε της γενναιόφρονος ταύτης στάσεως του αρχηγού Λίτσα προς τον τουρκικόν στρατόν είνε το εξής αναμφισβήτητον γεγονός.

Ημέραν τινά ευρισκόμενος εντός χωρίου τινός επληροφορήθη ότι εισήρχετο εις αυτό τουρκικός στρατός. Αμέσως διατάσσει τους υπ’ αυτόν άνδρας να καταλάβωσιν υπερκειμένους του χωρίου λόφους, αφήσας ούτω τους Τούρκους ανενοχλήτους να εισέλθωσιν εις το χωρίον, ενώ ηδύνατο δι’ ενός ομαδόν πυρός να καταστρέψη το άποσπασμα τούτο, συγκείμενον εκ 38 μόνον ανδρών.

Άλλην τινά ημέραν τα καραούλια του σώματος του συνέλαβαν έναν τσαούσην (δεκανέα) διερχόμενον μετά τριών στρατιωτών πλησίον του μέρους όπου ελημέριαζεν ο Λίτσας.

Όταν οι συλληφθέντες Τούρκοι ήχθησαν προ του αρχηγού, ήρχησαν να τρέμωσιν εκ του φόβου . Αλλ’ ο ευγενής αξιωματικός παν άλλο εσκέπτετο ή να κακοποίηση τους Τούρκους.

    — Μη φοβήσθεˑ τους είπε. Καθήσατε ν’ αναπαυθήτε.

Και πράγματι οι άνδρες του Λίτσα κατά διαταγήν αυτού επεδαψίλευσαν τοιαύτας περιποιήσεις εις τους Τούρκους, ώστε όταν ούτοι προπεμπόμενοι μετ’ ολίγον μέχρι των καραουλίων απήρχοντο, εδάκρυον εκ συγκινήσεως διά την γενναιοψυχίαν αυτήν των Ελλήνων.

Πηγή: Τίτου Μακεδόνος, «Νάκης Λίτσας – Αντώνιος Βλαχάκης», Αθήνα 1906.