Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ 1940

 

(Μία μικρή εισαγωγή.)

 

 

«Θεέ μου Πανάγαθε,

Σε ευχαριστώ δι όλας τας χάριτας της ημέρας...

Ναι, Κύριε. Απομάκρννον από την Πατρίδα μας τον κίνδυνον

και την απειλήν του πολέμου και της καταστροφής.

Γένοιτο!»

† Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τσοκώνας Υπολοχαγός,

(25 Νοεμβρίου 1940).

 

Η συμβολή των στρατιωτικών Ιερέων στον Αγώνα του 1940.

Μία από τις πολλές πτυχές της ανεκτίμητης προσφοράς της Εκκλησίας μας στο Έθνος είναι αυτή της συμβολής και της προσφοράς των Στρατιωτικών Ιερέων και στον Αγώνα του 1940. Πρόκειται για τις περιπτώσεις των Κληρικών εκείνων που κλήθηκαν να υπηρετήσουν την Πατρίδα στην περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου· ως μόνιμοι ή ως έφεδροι Στρατιωτικοί Ιερείς ή ως εθελοντές, υπερβαίνοντας τα ειρηνικά τους καθήκοντα υπέρ βωμών και εστιών, υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. Αποστολή τους ήταν να ευρεθούν κοντά στο μαχόμενο ποίμνιό τους, κοντά στον Έλληνα Στρατιώτη που αγωνιζόταν ηρωϊκά για την ελευθερία της Πατρίδος, την αξιοπρέπεια και την διάσωση του ανθρωπίνου προσώπου, εφαρμόζοντας τον ευαγγελικό λόγο «ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων».

Η Εκκλησία εγνώριζε την συμβολή και τον σπουδαίο ρόλο των Στρατιωτικών Ιερέων κατά τις κρίσιμες εκείνες ώρες που διερχόταν το Έθνος και για να ενισχύση τα στρατευμένα παιδιά της Ελλάδος απέστειλε στο Μέτωπο Διακόνους, Εφημερίους και Ιεροκήρυκες.

 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αριθ. Πρωτ. 741

Αριθ. Διεκπ. 803

Αθήνησι τη 4η Απριλίου 1941

Προς

Το Υφυπουργείον Δημοσίας Ασφαλείας

Η Ιερά Σύνοδος εν τη ζωηρά Αυτής επιθυμία, όπως εξυπηρετήση εν τη εκπληρώσει των θρησκευτικών του αναγκών κατά την επερχόμενην μεγάλην Εβδομάδα των Αγίων Παθών και της Αναστάσεως του Σωτήρος ημών τον επί των επάλξεων της τιμής μαχόμενον ηρωϊκόν Στρατόν μας, και έχουσα υπ’ όψει, ότι πολλαί των Στρατιωτικών Μονάδων στερούνται Ιερέως, απεφάσισεν, ίνα αποστείλη κατά τας διαληφθείσας ημέρας τους εν τη συνημμένη καταστάσει αναγραφομένους κληρικούς, ίνα τελέσωσι παρ’ αυταίς τας Ιεράς Ακολουθίας και ευλογήσωσι και ενισχύσωσιν αυτούς εις τον υπέρ βωμών και εστιών αγώνα των.

Όθεν, Συνοδική εξουσιοδοτήσει, προαγόμεθα παρακαλέσαι υμάς, ίνα, ευαρεστούμενοι, μεριμνήσητε, όσον οιόν τε τάχιον, δια την έκδοσιν των ειδικών φύλλων ελευθέρας κυκλοφορίας... Τας απαιτουμένας δύο δι’ έκαστον τούτων φωτογραφίας συγκεντρούντες θα αποστείλωμεν υμίν μέχρι της πρωίας της προσεχούς Δευτέρας.

Διάπυρος προς Κύριον Ευχέτης

† O Αθηνών Χρύσανθος, Πρόεδρος

Ο Αρχιγραμματεύς Αρχιμ. Πολύκαρπος Κουτσουπίδης

 

Παράλληλα, για την πνευματική προετοιμασία όσων αναχωρούσαν για το Μέτωπο ετελείτο καθημερινά η Θεία Λειτουργία∙ στον Μητροπολιτικό Ναό, στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος Πειραιώς και στον Ναό του Αγίου Νικολάου Ν. Κοκκινιάς.

Μπροστά στο Ιερό χρέος, πολλοί ήσαν οι Στρατιωτικοί Ιερείς εκείνοι, που με το θυσιαστικό παράδειγμα και την πνευματική τους δράση, έπεσαν υπέρ της Πατρίδος, έγιναν ζωντανά παραδείγματα αυταπαρνήσεως και ελευθερίας και συνέβαλαν αποφασιστικά τόσο στην ενίσχυση του ηθικού των Στρατιωτών, όσο και στη νικηφόρα έκβαση πολεμικών επιχειρήσεων.

Οι Στρατιωτικοί Ιερείς, με τους ηρωϊκούς αγώνες τους αλλά και το αίμα τους, έγραψαν λαμπρή ιστορία γεμάτη σελίδες εθνικής προσφοράς και απαράμιλλου πατριωτισμού. Όπλο τους ο Σταυρός του Κυρίου και η Θεία Λειτουργία. Την χορηγία ιερών σκευών και άλλων λειτουργικών αντικειμένων (άγιων ποτηρίων, δισκαρίων, σταυρών ευλογίας, αστερίσκων, καλυμμάτων κ. ά.), για τις ανάγκες του Στρατού στο Μέτωπο και στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία, εκάλυπταν η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος και το Ταμείο Ανταλλαξίμων.

Σε κάποια από τις ραδιοφωνικές εκπομπές της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών με τίτλο «Ο αγών μας υπό το χριστιανικόν φώς», που διοργάνωνε τα μαύρα εκείνα χρόνια, κάθε Τρίτη και Παρασκευή, αναφέρθηκαν και τα εξής:

«Ήτο πράγματι κάτι το συγκινητικόν να ακούη κανείς τους ίδιους τους ηρωικούς μαχητάς μας, να περιγράφουν με τον αφελή εκείνον και πηγαίον αυθορμητισμόν των, λεπτομερείας από την θρησκευτικήν ζωήν του στρατού, πως εορτάσθησαν τα Χριστούγεννα μέσα εις ένα αχυρώνα, πως το εξώφυλλον ενός περιοδικού έδωσε την εικόνα της Γεννήσεως∙ πως εσχηματίσθη το κανδηλάκι ή το θυμιατό από κουτί κονσέρβας και πως κατόπιν όλων αυτών οι αγωνισταί ωμολόγησαν ότι αυτά τα Χριστούγεννα ήσαν δι' αυτούς τα πλέον χαρμόσυνα, τα αλησμόνητα Χριστούγεννά των».

 

 

Πηγή: Η Γ’ έκδοση του μνημειώδους έργου του Κλάδου Εκδόσεων Επικοινωνιακής και Μορφωτικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, το οποίον φέρει τον τίτλο «Μνήμες και μαρτυρίες από το ’40 και την Κατοχή». Το παρόν είναι από τον Α’ τόμο.