Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΡΟΥΜΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ.

 

 

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΡΟΥΜΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ Μ.Α.

(ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ)

 

Ο Τάντσε Βλάικας προς τον Χουσεΐν Χιλμή Πασά

χ.τ., χ.χ. [1903]

[ΑΥΕ 1904, ΑΑΚ/ΚΒ'. Εκκλησιαστικά και Εκπαιδευτικά]

Προς την A. Ε. τον Γενικόν

Επιθεωρητήν των τριών Βιλαετίων της Ευρ. Τουρκίας

Χουσεΐν Χιλμή-πασσάν.

 

Εξοχώτατε

Ο υποφαινόμενος Τάντσε Βλάικας, κάτοικος του χωρίου Λουμνίτσης, καζά Γευγελή, τυγχάνων ανέκαθεν πιστόν και αφωσιωμένον τέκνον της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, ανήγειρον προ δέκα τεσσάρων ετών εν τω χωρίω μου, ιδίοις αναλώμασιν, εκκλησίαν τινά μικράν. Την ενεκαινίασα δι’ ιερέως πατριαρχικού και την αφιέρωσα εις το Πατριαρχείον. Εσχάτως οι Ρουμανίζοντες του χωρίου ημών, κατιδόντες ότι ουδέν δικαίωμα έχουσιν επί της μεγάλης εκκλησίας, της πατριαρχικής, απεφάσισαν να καταλάβωσι την ιδικήν μου εκκλησίαν∙ διότι φαίνεται τους είνε ευθετώτερον παρά να κτίσουν ιδικήν των. Εγώ ηρνήθην και αρνούμαι διαρρήδην να παραδώσω την ιδικήν μου εκκλησίαν εις Ρουμανίζοντας. Τότε, μουλαζίμης  της Χωροφυλακής εκ Γευγελής, ελθών προ δέκα πέντε ημερών εις το χωρίον μας, ηθέλησε ν’ αποσπάση παρ’ εμού τας κλείδας της εκκλησίας μου, ίνα παραδώση αυτήν εις τους Ρουμανίζοντας. Επειδή δ’ ηρνήθην, μ’ επροσωποκράτησεν επί δύο ώρας. Επειδή δεν ενέδωκα, οι Ρουμανίζοντες ηπείλησαν όλους τους ποιμένας μου και τους άλλους υπαλλήλους μου και τους ηνάγκασαν ούτω να εγκαταλείψωσιν τα ποίμνια και την άλλην μου περιουσίαν και να φύγωσι. Δια να σώσω τα ποίμνιά μου ηναγκάσθην εγώ ο ίδιος πρώτην φοράν επί ζωής μου να οδηγήσω ταύτα εις Χαλκιδικήν και να αφήσω εις την διάκρισιν του τυχόντος την λοιπήν περιουσίαν μου. Προ ολίγων δ’ ημερών, κατά την απουσίαν μου εκείθεν, μετέβη εις το χωρίον μου ο εν Γευγελή ρουμανοδιδάσκαλος Πέτρος Γιούφα μετ’ άλλων Ρουμανιζόντων και τινών χωροφυλάκων και ηθέλησαν να καταλάβωσι πάλιν βιαίως την εκκλησίαν μου. Αλλ’ αι δύο νύμφαι μου, χήραι αμφότεραι υιών μου φονευθέντων παρά Ρουμανοβουλγάρων, αντέστησαν κατά των αρπάγων και έσωσαν την εκκλησίαν μου.

Φέρων ταύτα εις γνώσιν της Υμ. Εξοχ. διαμαρτύρομαι κατά της αυθαιρεσίας ταύτης των Ρουμανιζόντων και της προσβολής της ατομικής μου περιουσίας παρ’ αυτών, λαμβάνω δε την τιμήν να παρακαλέσω αυτήν, όπως ευαρεστουμένη διατάξη τας αρμοδίας αρχάς να διαφυλάξωσι την περιουσίαν μου και να εμποδίσωσι τους Ρουμανίζοντας του να με κακοποιήσωσι και να με καταστρέψωσι∙ αρπάσωσι την ατομικήν μου εκκλησίαν, ην εγώ έχων κτίσει δια των χρημάτων μου υπέρ Πατριαρχείου και δεν εννοώ να παραδοθή εις Ρουμανίζοντας.

 

Ευπειθέστατος         

 

Πηγή: «Οι απαρχές του Μακεδονικού Αγώνα 1903 – 1904, 100 έγγραφα από το αρχείο του υπουργείου των εξωτερικών της Ελλάδος», εκδόσεις Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα - κέντρο έρευνας μακεδονικής ιστορίας και τεκμηρίωσης, Θεσσαλονίκη 2009.