Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

Ο Θράκας Ιερολοχίτης καπετάν Θανάσης Καράμπελας.

 


 


Ο Ιερολοχίτης καπετάν Θανάσης Καράμπελας από την Κορνοφωλιά

 

Καταγόμενος από την Κορνοφωλιά.

Ο Καπετάν Θανάσης Καράμπελας από την Κορνοφωλιά, μαζί με τον Γιάννη Καραγιάννη από το Σαχίνκιοϊ Μαλγάρων οργάνωσε σώμα από 1.500 νεαρούς άνδρες και, αφού εντάχθηκε στο εκστρατευτικό σώμα του Υψηλάντη, πολέμησε μαζί του.

Λεπτομέρειες δεν είναι γνωστές, γιατί οι πληροφορίες προέρχονται από προφορική παράδοση κι από τη δημοτική ποίηση.

Υποχωρώντας, μετά την αποτυχία, προς τη Νότια Ελλάδα οι Τούρκοι τον συνέλαβαν με ενέδρα στη Ροδόπη. Τραυματισμένος και σιδηροδέσμιος οδηγήθηκε στην Αδριανούπολη, όπου και θανατώθηκε με απαγχονισμό.

Η λαϊκή μούσα τον κλαίει σε πολλές παραλλαγές.

 

"Πχιός είδγιν ήλιουν του βραδύ κι άστρου του μεσημέρι

Πχιός είδγιν τουν Καραμπιλιά τουν καπετάν Θανάση;

………………..

χίλιοι τουν πάειναν του μπροστά χιλιάδις το κατόπι

στη μέση πάει Καραμπιλιάς σα μήλο μαραμένου...

………………..

Σύρι, μάναμ τουν μπρουστά να τους παρακαλέσεις

να μη μι παν απ’του χουριό του έρημου του κάστρου,

γιατί έχω εχθρούς που χαίρουντι κι φιλ’ που με λυπιούντι..."

 

 

Πηγή: Το κείμενο αποτελεί απόσπασμα από άρθρο της κυρίας Αλεξάνδρας Μποτονάκη, με τίτλο «Η Επανάσταση στις Παραδουνάβιες Περιοχές και οι Θράκες Αγωνιστές», το αλιεύσαμε δε από το τριμηνιαίο περιοδικό «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ», του Συλλόγου Αλεξανδρουπολιτών Αττικής, τεύχος 21ο Ιανουάριος - Μάρτιος 2007.

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις