Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

  Ο Σπυρίδων Λάμπρος και οι ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις στη Μακεδονία (τέλη 19ου–αρχές 20ου αι.) Γράφει ο Βασίλειος Αθ. Πλατής Στους επιφανέστερους λόγιους που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες για την προβολή των ελληνικών διεκδικήσεων στη Μακεδονία στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα συγκαταλεγόταν ο ιστορικός–καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διατελέσας επί εξάμηνο πρωθυπουργός της Ελλάδος Σπυρίδων Λάμπρος. Ο Λάμπρος, ως εκπρόσωπος της επιστήμης της ιστορίας, σε κοινή δράση με τους συγχρόνους του Νικόλαο Πολίτη και Γεώργιο Χατζηδάκι, οι οποίοι διακονούσαν τις νεοεμφανιζόμενες επιστήμες της λαογραφίας και της γλωσσολογίας αντίστοιχα, δραστηριοποιήθηκε στην «κατασκευή» εθνικού παρελθόντος με απώτερο σκοπό την πραγματοποίηση του προγράμματος της Μεγάλης Ιδέας. Τη συμβολή ειδικότερα του Σπυρίδωνα Λάμπρου στη διαμόρφωση εθνικής ιστοριογραφίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα εξέτασε διεξοδικά η Έφη Γαζή στη διδακτορική διατριβή που δημο...

Ο Θράκας Ιερολοχίτης καπετάν Θανάσης Καράμπελας.

 


 


Ο Ιερολοχίτης καπετάν Θανάσης Καράμπελας από την Κορνοφωλιά

 

Καταγόμενος από την Κορνοφωλιά.

Ο Καπετάν Θανάσης Καράμπελας από την Κορνοφωλιά, μαζί με τον Γιάννη Καραγιάννη από το Σαχίνκιοϊ Μαλγάρων οργάνωσε σώμα από 1.500 νεαρούς άνδρες και, αφού εντάχθηκε στο εκστρατευτικό σώμα του Υψηλάντη, πολέμησε μαζί του.

Λεπτομέρειες δεν είναι γνωστές, γιατί οι πληροφορίες προέρχονται από προφορική παράδοση κι από τη δημοτική ποίηση.

Υποχωρώντας, μετά την αποτυχία, προς τη Νότια Ελλάδα οι Τούρκοι τον συνέλαβαν με ενέδρα στη Ροδόπη. Τραυματισμένος και σιδηροδέσμιος οδηγήθηκε στην Αδριανούπολη, όπου και θανατώθηκε με απαγχονισμό.

Η λαϊκή μούσα τον κλαίει σε πολλές παραλλαγές.

 

"Πχιός είδγιν ήλιουν του βραδύ κι άστρου του μεσημέρι

Πχιός είδγιν τουν Καραμπιλιά τουν καπετάν Θανάση;

………………..

χίλιοι τουν πάειναν του μπροστά χιλιάδις το κατόπι

στη μέση πάει Καραμπιλιάς σα μήλο μαραμένου...

………………..

Σύρι, μάναμ τουν μπρουστά να τους παρακαλέσεις

να μη μι παν απ’του χουριό του έρημου του κάστρου,

γιατί έχω εχθρούς που χαίρουντι κι φιλ’ που με λυπιούντι..."

 

 

Πηγή: Το κείμενο αποτελεί απόσπασμα από άρθρο της κυρίας Αλεξάνδρας Μποτονάκη, με τίτλο «Η Επανάσταση στις Παραδουνάβιες Περιοχές και οι Θράκες Αγωνιστές», το αλιεύσαμε δε από το τριμηνιαίο περιοδικό «ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ», του Συλλόγου Αλεξανδρουπολιτών Αττικής, τεύχος 21ο Ιανουάριος - Μάρτιος 2007.

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις