Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1862-1869)

  Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης 1862-1869) Ο Αλέξανδρος Λάσκαρης εγεννήθη εν Υψωμαθείοις Κων/πόλεως κατά το έτος 1829· μετά την αποπεράτωσιν των εγκυκλίων αυτού σπουδών υπηρέτησεν ως διδάσκαλος εις την σχολήν της γενεθλίου αυτού ενορίας Αναλήψεως Υψωμαθείων. Τη προστασία του Μητροπολίτου Νικομήδειας Διονυσίου, του από πρ. Αμασείας, εισήχθη εις την κατά Χάλκην Θεολογικήν Σχολήν τω 1847, έχων ως συμφοιτητάς του τους Αγαθάγγελον Ριλλιώτην, τον μετά ταύτα Ηγούμενον Ρίλλας, Γερμανόν Γρηγοράν, τον γνωστόν διευθυντήν της Θεολογικής Σχολής Χάλκης, Δαμασκηνόν Ριλλιώτην, τον είτα Μητροπολίτην Βελισσού και Νικόδημον Κωνσταντινίδην , τον μετά ταύτα Μητροπολίτην Σερρών (1860-1861) και είτα Κυζίκου, ίνα περιορισθώμεν μόνον εις τους κληρικούς, εξ ης απεφοίτησε τω 1855, αφού εν τω μεταξύ, μικρόν προ της αποφοιτήσεώς του εξ αυτής, εχειροτονήθη διάκονος. Εξελθών ταύτης προσελήφθη γραμματεύς και ταμίας του, ως είρηται, Μητροπολίτου Νικ...

ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΜΑΝΟ

 




 

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΜΑΝΟ

 

Γεννήθηκε το 1914 στη Χάλκη Πριγκηπονήσων της Κωνσταντινουπόλεως. Φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στη συνέχεια σπούδασε Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του πανεπιστημίου της Αθήνας.

Καθηγητής πια ήρθε στην Κωνσταντινούπολη στα 1935 και από τότε, ως το 1955, άσκησε το λειτούργημα του καθηγητή με επιτυχία∙ προσπαθώντας με νεανικό πάθος και αφειδώλευτη αγάπη να συντηρήσει το τρεμάμενο πνευματικό φως του πολύπαθου και πάντα προδομένου Ελληνισμού της Κωνσταντινουπόλεως.

Δίδαξε στα ανώτατα εκπαιδευτήριο της Πόλης, στο Ζωγραφείο, στο Κεντρικό Παρθεναγωγείο και στο εκεί Διδασκαλείο.

Όταν ήρθε στην Ελλάδα εργάστηκε στο Αμερικανικό Κολλέγιο της Αθήνας, στην Ανωτάτη Σχολή Στελεχών Κοινωνικής Προνοίας, στο Αθήναιον του Ευάγγελου Παπανούτσου (1955-1965) και αργότερα δίδαξε στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως.

Το 1965 διορίστηκε Σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, πού εγκαινίασε τη νέα, μετά το 1917, εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.

Η Δικτατορία του 1967 τον απέλυσε για να αποκατασταθεί το 1974 με τη μεταπολίτευση. Ύστερα από καρποφόρα υπηρεσία 40 χρόνων παραιτήθηκε και συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό του επίτιμου εκπαιδευτικού συμβούλου του Ανωτάτου Εκπαιδευτικού Συμβουλίου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Εκτός από την πολύχρονη και ιδιαίτερα σημαντική προσφορά του στην παιδεία, αξιοπρόσεκτη είναι η συγγραφική του παραγωγή.

Υπήρξε συντάκτης του «Λεξικού Δημητράκου» και συνεργάτης πολλών περιοδικών της Κωνσταντινουπόλεως («Χρονικά», «Τέχνη», «Παιδικός κόσμος» κ.ά.) και της Αθήνας («Παιδεία», «Παιδεία και ζωή», «Μικρασιατικά χρονικά», «Ιατρολογοτεχνική στέγη» κ.ά.).

Εξέδωσε σε βιβλία τα εξής έργα του: «Αναγνωστικό ΣΤ' δημοτικού» (Κωνσταντινούπολη 1947), απ’ όπου και πολλά κεφάλαια ανθολογήθηκαν για τα εδώ αναγνωστικά, «Πολυβίου Ιστορίαι» (μετάφραση, Αθήνα, 1955), «Λουκιανού Έργα» (μετάφραση, Αθήνα, 1955), πού βραβεύτηκε από την ομάδα των Δώδεκα.

 

 

Πηγή: Το υπέροχο βιβλίο του κυρίου Χρυσάφη Κτενά, με τίτλο «Η προσφορά Θρακών εκπαιδευτικών στα γράμματα και το Έθνος». Μια έκδοση του εκδοτικού οίκου «Ερωδιός», στην Θεσσαλονίκη του 2001.

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις