ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΠΟΥΛΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΓΑ ΣΤΟΝ ΑΛΗ ΠΑΣΑ...

 

 

ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΠΟΥΛΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΓΑ ΣΤΟΝ ΑΛΗ

 

Ακολούθησαν οι συνθήκες ειρήνης, η συγκρότηση της Ιεράς Συμμαχίας και επί μέρους διευθετήσεις διαφόρων εκκρεμοτήτων. Οι συνθήκες ευνοούσαν τον Αλή, που πλέον όχι με πόλεμο, αλλά με τη διπλωματία και τα χρήματα υπηρετεί τους στόχους του. Όταν η Ευρώπη ειρηνεύει, όταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία βασιλεύει η απάθεια, ο Αλή δεν έχει ησυχία. Οι διπλωματικές ενέργειες προς τις προστάτιδες δυνάμεις είναι συνεχείς∙ «Αλλεπάλληλοι ήδη ταχυδρόμοι και απεσταλμένοι διέβαινον εξ Ιωαννίνων εις Κέρκυραν και εκ Κερκύρας εις Ιωάννινα και συνεντεύξεις ούκ ολίγαι εν Βουθρωτώ και Πρεβέζη εγένοντο μεταξύ αυτού και του Σίρ Μαιτλάνδου, του τότε μεγάλου αρμοστού της Επτάνησου».

Ο Αλή μεριμνά για την παραχώρηση της Πάργας στην οθωμανική επικράτεια. Γνωρίζει ότι η πολυπόθητη Πάργα, αργά ή γρήγορα θα πέσει στα χέρια του. Να σκεφθεί κανείς με πόσους αγώνες κράτησαν την αυτονομία και ελευθερία τους οι Πάργιοι επί τέσσερες αιώνες.

Για την ελευθερία τους πόσες φορές άλλαξαν σημαία στο κάστρο τους και στα πλοία τους οι Πάργιοι.

Με βενετσιάνικη σημαία, του Αγίου Μάρκου, κάτω από την ενετική αριστοκρατία, κράτησαν 350 χρόνια.

Με τη γαλλική σημαία, με τη Γαλλική Δημοκρατία, 18 μήνες.

Με τη σημαία της Ρωσίας 5 χρόνια.

Με την οθωμανική σημαία υπό τον Σουλτάνο 3,5 χρόνια.

Με τη γαλλική πάλι, την περίοδο της γαλλικής αυτοκρατορίας, 7 χρόνια.

Με την αγγλική σημαία 5 χρόνια και τέλος:

Με την οθωμανική πάλι, χωρίς όμως κατοίκους. Μέχρι την απελευθέρωσή της από τον τουρκικό ζυγό.

Επτά φορές αλλάζει η Πάργα σημαία!

Ο Αλή είναι σίγουρο ότι συνεννοείται με το Υψηλό Διβάνι και ο Αρμοστής με την Αγγλία. Από εδώ και η συναλλαγή. Ακούγονταν ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία θα καταλάβει την Πάργα παραιτούμενη των όσων έχει λαμβάνειν φόρων 18 ετών από τα Ιόνια νησιά και θα καταβάλλει ποσό 666.666 σε τάλιρα Αυστρίας, σε εκτίμηση της ακίνητης περιουσίας των Παργίων, κατά την εκτίμηση του Αλή, ερήμην των κατοίκων. Οι κάτοικοι θα υποχρεώνονταν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, παίρνοντας μαζί τους ό,τι μπορούσαν να πάρουν. Αυτά λέγονταν ότι συμφωνούνταν, και ότι για να γίνει η συμφωνία ο Αλή προσφέρθηκε στο Υψηλό Διβάνιο να πληρώσει αυτός εξ ιδίων όλη την αποζημίωση.

Ο Χριστόφορος Περραιβός δημοσιοποιεί δύο έγγραφα στον δεύτερο τόμο του βιβλίου του και εκφέρει τη γνώμη ότι ο Μαιτλάνδος ήταν της άποψης να μείνουν στην Πάργα οι κάτοικοί της, γιατί απλά, μια αλλαγή διοίκησης θα γινόταν και τίποτε άλλο. Αυτό διατείνονταν. Οι Πάργιοι δεν συμφιλιώθηκαν με αυτή την ιδέα να παραδοθούν στη διάθεση του Αλή. Αντιθέτως, πολλοί Πάργιοι ξέθαψαν και έκαψαν τα κόκκαλα των δικών τους, ενώ άλλοι τα πήραν μαζί τους και τα έριξαν στη θάλασσα. Μετάνιωσε σκληρά ο Μαιτλάνδος γιατί δεν πίεσε τους Πάργιους να μείνουν στον τόπο τους, σημειώνει ο Περραιβός, που βεβαιώνει και αυτός ότι η Αγγλία πούλησε την Πάργα.

Αναλυτικότερα καταγράφονται τα γεγονότα στη Μονογραφία για την Πάργα που υποβάλλει στον Δούκα Κωνσταντίνο ο Παναγιώτης Α. Σαλαμπάνας∙ σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη στήριξη των προσφύγων Παργίων και με τίτλο: Πάργα ήτοι μονογραφία αυτής από της κτίσεως μέχρι της παρά των Άγγλων πωλήσεως εις τούς Τούρκους. Τύποις Γ. Καρυοφύλλη 1861.

Στο σπάνιο αυτό βιβλίο ο Σαλαμπάνας έχει συγκεντρώσει την αλληλογραφία της εποχής, από την οποία καταδεικνύεται το μέγεθος της εις βάρος των Πάργιων αδικίας.

Η τραγωδία της φυγής των κατοίκων της Πάργας συν γυναιξί και τέκνοις, συγκίνησε τον κόσμο και τους χρωστήρες δικών μας και ξένων ζωγράφων. Τέσσερες χιλιάδες Πάργιοι διαπεραιώθηκαν στα νησιά Αντίπαξος, Παξός και Κέρκυρα, εγκαταλείποντας την Πατρίδα τους, την αποφράδα μέρα της Μεγάλης Παρασκευής 28ης Απριλίου του 1819 (παλαιά ημερομηνία 15 Απριλίου).

 

Τ’ άσπρα πούλησαν τον Χριστό, Τ’ άσπρα πουλούν κ’ εσένα.

Πάρτε μανάδες τα παιδιά, Παπάδες τους Αγίους!

Άστε λεβέντες τ ’ άρματα, κι ’ αφήτε το ντουφέκι!

Σκάψτε πλατειά, σκάψτε βαθειά, όλα σας τα κυβούρια

Και τ’ αντρειωμένα κόκκαλα ξεθάψτε του γονιού σας

Τούρκους δεν επροσκύνησαν ! Τούρκοι μην τα πατήσουν.

 

Πηγή: Το έργο του κυρίου Εμμανουήλ Στ. Βαλσαμίδη «Η Πάλη της Νάουσας με τον Αλή Πασά και οι Ξένες Δυνάμεις», έκδοση Νάουσα 2013 (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών).