Ο ΛΟΓΙΟΣ ΑΒΡΑΜΙΟΣ ΟΜΗΡΟΛΗΣ

 

 

Αβράμιος Ομηρόλης 

(1779-1833)

 

Γεννήθηκε στο Ανδρόνικο της Καππαδοκίας. Ήταν ευφυής, φιλομαθής, ευγενικός, σεμνός, πράος και αγαπητός. Αφού διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα στην πατρίδα του, ο πατέρας του τον έστειλε για σπουδές στη Σμύρνη. Ανέλαβε τη διεύθυνση της Ευαγγελικής Σχολής και μετά από 5 έτη, προσπάθειας και επιμονής∙ κατάφερε να βάλει τάξη στο χάος που επικρατούσε προβαίνοντας στην αναδιοργάνωσή της. Προσέλαβε νέους καθηγητές, ρύθμισε θέματα τάξης στους μαθητές, εισήγαγε τη διδασκαλία της γαλλικής και της αγγλικής. Τέλος δημιούργησε, εντός της Σχολής, αλληλοδιδακτικό σχολείο από το οποίο οι απόφοιτοι εγγράφονταν χωρίς εξετάσεις στο Εθνικό Πανεπιστήμιο.

Είχε συχνή αλληλογραφία με τον Αδαμάντιο Κοραή, ο οποίος τον παρότρυνε και του υπενθύμιζε ότι η Σμύρνη πρέπει να αποκτήσει τυπογραφείο. Σ’ αυτή την κατεύθυνση βρήκε ένα μικρό τυπογραφείο και το 1831 εκδόθηκε η πρώτη εφημερίδα σε ελληνική γλώσσα με τίτλο «Φίλος των Νέων» ενώ το 1832 «Αστήρ εν τη Ανατολή». Το 1832, κυκλοφόρησε επίσης, με ευρεία κυκλοφορία, η πρώτη εφημερίδα της Ανατολής, η οποία τυπώθηκε από τον ίδιο τον Ομηρόλη με τίτλο «Μνημοσύνη», καθώς στα ίδια πιεστήρια τυπώθηκε, το 1834, το έργο του «Δοκίμιον Επιστολικών Κανόνων».

Το 1832, ο Πατριάρχης Κωνστάντιος τον κάλεσε να αναλάβει την Εμπορική Σχολή της Χάλκης, στην οποία υπήρχαν πολλά προβλήματα.

Ανέλαβε το Εκπαιδευτήριο και άμεσα, αντιμετώπισε τους προβληματικούς μαθητές, έβαλε τάξη στους υπόλοιπους και συνέταξε κανονισμό λειτουργίας της Σχολής. Ο ίδιος δίδαξε αρχαία ελληνική γραμματεία, άλγεβρα και γεωμετρία. Εξόπλισε τη Σχολή με όργανα φυσικής και αστρονομίας. Έδειξε έντονο ενδιαφέρον και αγάπη στους μαθητές σαν πατέρας. Δυστυχώς σε ηλικία 34 ετών έπαθε εγκεφαλίτιδα και κατέληξε. Ο θάνατός του συγκλόνισε τους πάντες και κυρίως τους μαθητές του. Η απώλειά του ήταν μεγάλη γιατί είχε να προσφέρει πολλά ακόμη στην πνευματική πρόοδο της Σμύρνης και γενικότερα της Μικράς Ασίας. Το όνειρό του ήταν να κάνει την «Ευαγγελική Σχολή», «διδακτήριο υψηλοτέρων επιστημών, φιλοσοφίας, ποιητών, ρητορικής κ.λπ»∙ και προέτρεπε τους πάντες να μαθαίνουν καλά την ελληνική γλώσσα, σύμφωνα με τον ίδιο, στο «Δοκίμιον Επιστολικών Κανόνων», Σμύρνη 1834, ιστ'.

 

Πηγή: Πάρης Βορεόπουλος, στο έργο του «Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΣΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ (Από την αρχαιότητα ως την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924)». Μια έκδοση του “Μουσείου Προσφυγικού Ελληνισμού” της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως.