Η ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

 

 

 

Η ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

 

Εκπαιδευτικός και διηγηματογράφος. Γεννήθηκε στο Χάσκιοϊ της Κωνσταντινουπόλεως το 1867 και πέθανε το 1906, σε ηλικία 39 ετών.

Δεδομένου ότι άρχισε να γράφει 28 ετών, η λογοτεχνική της θητεία δεν κράτησε παρά μια δεκαετία. Ωστόσο το έργο της παρουσιάζεται ώριμο, από το πρώτο διήγημά της ως το τελευταίο.

Ζώντας είτε στην Κωνσταντινούπολη, είτε στο Βουκουρέστι, σε εστίες ελληνικές με παράδοση και επιτελώντας έργο αυτόχρημα εθνικό, ως δασκάλα, επηρεάστηκε πολύ από τη μοίρα του σκλάβου Ελληνισμού και διοχέτευσε τις εθνικές της ελπίδες μέσω του ιστορικού διηγήματος.

Οι σελίδες της γενικά είναι ευχάριστες, γιατί το στεγνό ιστορικό θέμα το ζωντάνεψε με τον οπλισμό των πλούσιων ιστορικών της γνώσεων και το έκαμε ανάλαφρο με τη θέρμη της γυναικείας ευαισθησίας της. Εξέδωσε τρία βιβλία: «Δεσμός διηγημάτων», «Περιπέτειαι μιας διδασκαλίσσης» και «Ημερολόγιο της δεσποινίδος Λεσβίου».

Μετά τον θάνατό της εκδόθηκε από τον Δ. Καλογερόπουλο μια συλλογή της από 40 διηγήματα.

Συνολικά έγραψε περί τα 200 διηγήματα με ποικίλο περιεχόμενο. Υπήρξε οπαδός του Ψυχάρη και ήταν από τις πρώτες πού καλλιέργησαν το δημοτικό γλωσσικό ιδίωμα στην Κωνσταντινούπολη.

Θεωρείται από τούς ιδρυτές της νεώτερης ελληνικής διηγηματογραφίας. Ζώντας σε διάφορες τουρκοκρατούμενες περιοχές, εργάστηκε για τον εθνικό σκοπό∙ γεγονός πού επηρέασε και το λογοτεχνικό της έργο, το όποιο έχει ευχάριστους τόνους, ευαισθησία και γνώση.

 

 

[Πηγή: Το υπέροχο βιβλίο του κυρίου Χρυσάφη Κτενά, με τίτλο « Η προσφορά Θρακών εκπαιδευτικών στα γράμματα και το Έθνος». Μια έκδοση του εκδοτικού οίκου «Ερωδιός», στην Θεσσαλονίκη του 2001.]