Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

  Ο Σπυρίδων Λάμπρος και οι ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις στη Μακεδονία (τέλη 19ου–αρχές 20ου αι.) Γράφει ο Βασίλειος Αθ. Πλατής Στους επιφανέστερους λόγιους που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες για την προβολή των ελληνικών διεκδικήσεων στη Μακεδονία στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα συγκαταλεγόταν ο ιστορικός–καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διατελέσας επί εξάμηνο πρωθυπουργός της Ελλάδος Σπυρίδων Λάμπρος. Ο Λάμπρος, ως εκπρόσωπος της επιστήμης της ιστορίας, σε κοινή δράση με τους συγχρόνους του Νικόλαο Πολίτη και Γεώργιο Χατζηδάκι, οι οποίοι διακονούσαν τις νεοεμφανιζόμενες επιστήμες της λαογραφίας και της γλωσσολογίας αντίστοιχα, δραστηριοποιήθηκε στην «κατασκευή» εθνικού παρελθόντος με απώτερο σκοπό την πραγματοποίηση του προγράμματος της Μεγάλης Ιδέας. Τη συμβολή ειδικότερα του Σπυρίδωνα Λάμπρου στη διαμόρφωση εθνικής ιστοριογραφίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα εξέτασε διεξοδικά η Έφη Γαζή στη διδακτορική διατριβή που δημο...

Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΛΕΠΤΟΚΑΡΥΑΣ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1944

 




 

Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΠΙΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΛΕΠΤΟΚΑΡΥΑΣ

 

Τρομοκρατία και δολοφονίες αθώων πολιτών από τις κομμουνιστικές συμμορίες στο Λιτόχωρο και στην Φτέρη.

Η κομμουνιστική τρομοκρατία και οι δολοφονίες πολιτών αρχίζει νωρίς στο Λιτόχωρο. Οι κομμουνιστές του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ το Δεκέμβριο του 1942 πιάνουν τον Γεώργιο Κάκκαλο και αφού τον οδηγούν σε απομακρυσμένη περιοχή τον σφαγιάζουν Ακολουθούν στα τέλη του 1943 οι σφαγιασμοί του ιατρού Ιωάννη Χουζούρη, του Δημητρίου Νίκα, του οικοδόμου Ιωάννη Ήραντου, της Μαρίας Κανιού, του Χρήστου Σταμούλη, του Ιωάννη Παπαδημητρίου στις 23 Δεκεμβρίου 1943, ο οποίος κατακρεουργήθηκε από τους δολοφόνους συμμορίτες.

Τέλος του 1943 οι κομμουνιστές καλούν για «φιλική συζήτηση» τον Πρόεδρο της τότε κοινότητας Λιτοχώρου, Απόστολο Λέινα, ο οποίος έκανε το λάθος να πάει στην συνάντηση, όπου και τον κατέσφαξαν.

Το Δεκέμβριο του 1943 αρπάζουν τον ιερέα Ευάγγελο Βλαχόπουλο από το Λιτόχωρο, τον δένουν από την γενειάδα και τον σέρνουν πίσω από ένα άλογο ως την περιοχή Φτέρη (παλιά Καρίτσα).

Εκεί θα τον βασανίσουν και θα τον σφαγιάσουν μαζί με τον επί δύο τετραετίες διατελέσαντα βουλευτή της Πιερίας του Φιλελευθέρου Κόμματος και δικηγόρο του Πρωτοδικείου Κατερίνης, Στέφανο Βαρδάκα. Μαζί τους θα δολοφονήσουν και τους Καριτσιώτες Τσακνάκη Γρηγόριο και Καλαμπούκα Ζήση.

Επιθέσεις και δολοφονίες θα σημειωθούν και στον Άγιο Σπυρίδωνα αλλά και στο Δίον στο τέλος Δεκεμβρίου 1943, όπου πιάνουν τον δεκαοχτάχρονο Ιωάννη Γκρίνια τον οποίον αφού τον δέσουν, τον οδηγούν σε ένα ύψωμα και τον κατακρεουργούν.

 

Η σφαγή της Λεπτοκαρυάς 23 Ιανουαρίου 1944

Το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ έχει ως σκοπό του, την μετά την αποχώρηση των κατακτητών επιβολή στην χώρα μας στυγνού δικτατορικού κομμουνιστικού καθεστώτος ανάλογο με αυτό που είχαν την ατυχία οι λαοί της ανατολικής Ευρώπης, αλλά και οι γείτονές μας, να υποστούν στο πετσί τους.

Έτσι το μόνο που τους απασχολεί είναι η εξόντωση των άλλων αντιστασιακών οργανώσεων και η σφαγή όσων δε σκύβουν το κεφάλι στην κομμουνιστική τρομοκρατία.

Οι κομμουνιστές κάνουν έφοδο στη Λεπτοκαρυά και αιχμαλωτίζουν τους παπά-Τριαντάφυλλο Σακελαρίου, Μουζτράκα Αθανάσιο, Σακελαρίου Νικόλαο, Καρακίτσιο Δημήτριο, Σακελαρίου Διονύσιο, Μουζτράκα Αθανάσιο, Καρακίτσιο Νικόλαο και Μπακάλη Νικόλαο.

Τους μεταφέρουν στην περιοχή Κατή όπου βασανίζουν με ιδιαίτερη μανία και απανθρωπιά τον παπά-Τριαντάφυλλο αλλά και τους άλλους πατριώτες.

Η κτηνωδία τους φτάνει στο σημείο να κόβουν σάρκες και να τεμαχίζουν τους αιχμάλωτους ενώ ακόμη είναι ζωντανοί. Ώσπου να έρθει ο θάνατος να τους απαλλάξει από τα φριχτά βασανιστήρια των κομμουνιστών, οι σαδιστές απολάμβαναν τον φριχτό πόνο του εθνομάρτυρα παπά-Τριαντάφυλλου και των υπολοίπων αθώων θυμάτων της Λετττοκαρυάς.

Τα κορμιά των πατριωτών αυτών βρέθηκαν παραμορφωμένα και ακρωτηριασμένα από τους ληστοσυμμορίτες δολοφόνους του «θρυλικού» ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ.

 

 

Πηγή: Το βιβλίο «Ελλάδα – Πιερία 1941-1949, Δραματικά Γεγονότα», το οποίο τυπώθηκε στην Κατερίνη το 2005 υπό την επιμέλεια του κυρίου Απόστολου Λέινα.

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις