ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

 

ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

Το Γαλλικό Κόμμα, ένα από τα τρία ελληνικά κόμματα της Οθωνικής Περιόδου, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας, καθώς και στην διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής.

Η στροφή προς τη Γαλλία άρχισε κυρίως μετά τη γαλλική επανάσταση· και είναι χαρακτηριστική η στάση του Κοραή, ο οποίος, κατά την εκστρατεία του Ναπολέοντος στην Αίγυπτο, καλούσε τους Έλληνες να πολεμήσουν στο πλευρό του. Κατά την περίοδο του Αγώνα του 1821 μέρος των Ελλήνων πολιτικών πίστευαν ότι από τις Μεγάλες Δυνάμεις μόνο η Γαλλία θα ήταν ανιδιοτελής στις σχέσεις της με την Ελλάδα, επειδή δεν είχε στην περιοχή τα συμφέροντα που είχαν οι Αγγλία και η Ρωσία. Ηγέτης της γαλλόφιλης κίνησης, που τελικά έμεινε ηγέτης του Γαλλικού Κόμματος ως το θάνατό του (1847), ήταν ο Ηπειρώτης Ιωάννης Κωλέττης, τον οποίο ακολούθησαν κυρίως οι Ρουμελιώτες οπλαρχηγοί και πρόκριτοι. Λιγότεροι ήταν οι Πελοποννήσιοι οπαδοί του Γαλλικού Κόμματος, ενώ στις τάξεις του είχαν ενταχθεί σημαντικοί λόγιοι, που είχαν σπουδάσει στη Γαλλία. Το Γαλλικό Κόμμα, στην πρώτη περίοδο της ιστορίας του, ευνοήθηκε από δύο μέλη της Αντιβασιλείας που συνόδευσε τον Όθωνα (τον Λουδοβίκο Μάουερ και τον Κάρολο Άμπελ). Όταν ο Όθων ενηλικιώθηκε, το 1835, φρόντισε να αποδυναμώσει το Γαλλικό και το Ρωσικό, στέλνοντας τον αρχηγό του πρώτου, Ιωάννη Κωλέττη, πρεσβευτή στο Παρίσι και τον αρχηγό του δεύτερου, Ανδρέα Μεταξά, πρεσβευτή στη Μαδρίτη.

Με την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 και τις εκλογές του 1844, το Γαλλικό Κόμμα ενισχύθηκε· καθώς ο αρχηγός του Κωλέττης είχε διακριθεί στην Εθνοσυνέλευση που ψήφισε το Σύνταγμα, κυρίως με την αναγόρευση του υπέρ των «ετεροχθόνων» Ελλήνων, που είχαν εγκατασταθεί στο ελεύθερο κράτος. Κατά την τρίχρονη πρωθυπουργία του ως τον θάνατό του η πολιτική του Κωλέττη και του Γαλλικού Κόμματος γενικότερα ενθουσίαζε τον ελληνικό λαό, γιατί κύριος στόχος της ήταν η επέκταση των ελληνικών συνόρων, ενώ ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (του Αγγλικού Κόμματος) έθετε πρώτο στόχο την οργάνωση του κράτους και κατόπιν την επέκτασή του.

Η απήχηση του Γαλλικού Κόμματος άρχισε να μειώνεται κατά τον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853 – 1855), όταν αγγλογαλλικά αγήματα αποβιβάστηκαν στον Πειραιά και ήλθαν στην Αθήνα (1854) για να πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση να αποκηρύξει τα επαναστατικά κινήματα των αλύτρωτων ελληνικών περιοχών. Τελικά, με την έξωση του Όθωνος και την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού της χώρας, το Γαλλικό, όπως και το Αγγλικό και το Ρωσικό Κόμμα, παραχώρησαν τη θέση τους σε νέους πολιτικούς σχηματισμούς.

 

 

Πηγή: Το κείμενο το οποίο υπογράφει ο Βασ. Β. Σφυρόερας, ιστορικός και καθηγητής της νεότερης ιστορίας, αποτελεί την ανάπτυξη του λήμματος στην εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 13, έκδοση 2006.