Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

ΑΕΤΙΟΣ ΦΛΑΒΙΟΣ, Ο ΘΡΑΚΑΣ ΡΩΜΑΙΟΣ ΠΑΤΡΚΙΟΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ

 



 




Αέτιος Φλάβιος (c. 390-454).

 

Ρωμαίος πατρίκιος και στρατιωτικός αρχηγός θρακικής καταγωγής, γιος του αξιωματούχου Γαυδέντιου. Χριστιανός Ορθόδοξος, σε όλη του τη ζωή απείχε από θρησκευτικές διαμάχες. Αιχμάλωτος των Βησιγότθων και αργότερα των Ούννων, πραγματοποίησε εκστρατεία στην Ιταλία (425) υπέρ του ανταπαιτητή του θρόνου της Ρώμης, Ιωάννη. Παρόλα αυτά αμνηστεύτηκε.

 

Μετά από επιτυχημένες εκστρατείες κατά των Γαλατών, των Βησιγότθων και των Φράγκων, διορίστηκε magister utriusque militiae και μετά το θάνατο του αντιπάλου του, Βονιφάτιου, ανήλθε σε ανώτατα αξιώματα επί Βαλεντινιανού Γ. Ανέλαβε κυβερνήτης του Δ. τμήματος της Αυτοκρατορίας και τιμήθηκε με το αξίωμα του υπάτου 3 φορές (432,437,446) τιμή μοναδική για έναν απλό πολίτη. Το 433 έγινε πατρίκιος, απέκρουσε με επιτυχία επαναστάσεις στη Γαλατία και υπέταξε το βασίλειο των Βουργουνδιών (Γ. Λουγγής, ΜΓΕ 15, 1980, 431). Το 437/9 νίκησε τους Βησιγότθους στην Τουλούζη, αλλά το 451 ενωμένος με τα βησιγ. στρατεύματα νίκησε τους Ούννους και τον ηγεμόνα τους Αττίλα (είχε αντιδράσει στα σχέδια του τελευταίου να εξασφαλίσει ως προίκα της Ονωρίας, αδελφής του Βαλεντινιανοϋ, το μισό Δ. τμήμα της Αυτοκρατορίας) στη μάχη των Καταλαυνικών Πεδίων (Α. Σαββίδης, ΜΓΕ 31, 1984, 415). Απέτυχε, όμως, να εμποδίσει την εισβολή του Αττίλα στην Ιταλία το 452.

 

Ο Α. συμφιλιώθηκε με τους συγκλητικούς γαιοκτήμονες και περιόρισε τα μεταρρυθμιστικά μέτρα που θα απέβαιναν σωτήρια για τη Δ. Αυτοκρατορία. Δολοφονήθηκε στις 21 Σεπτ. 454 από τον ίδιο τον Βαλεντινιανό με την υποκίνηση του Πετρόνιου Μάξιμου, μελλοντικού αυτοκράτορα μετά το θάνατο του Βαλεντινιανού Γ’, τον οποίο δολοφόνησαν 2 οπαδοί του Α, (16 Μαρτ. 455).

 

 

Πηγή: Το κείμενο ανήκει στην κυρία Φωτεινή Βλαχοπούλου, εκπαιδευτικό, και το αντλήσαμε από το ιδιαίτερο έργο «Εγκυκλοπαιδικό προσωπογραφικό λεξικό Βυζαντινής ιστορίας και πολιτισμού», των εκδόσεων Μέτρων/Ιωλκός,

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις