Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΣ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗΣ, Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΗΣ

  ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΣΗΣ  ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗ ΤΟΥ 1821      Ιωάννης Αμβροσιάδης      Αγωνιστής του ’21, Ομογενής μεγαλέμπορος στην Οδησσό, ακολούθησε τον Υψηλάντη, επιφανής Ιερολοχίτης.      Επιστολή στον Ιωάννη Μακρή, δάσκαλο στην Οδησσό      Ιάσιον 24 Φεβρουαρίου 1821      Φίλε Μακρή,      Σε ασπάζομαι καγώ τον ασπασμόν της Πατρίδος, Χθες την δωδεκάτην ώραν τριακόσιοι πενήντα ιππείς, και διπλάσιοι τόσοι πεζοί, εκινήθημεν εκ του Γραικικού Στρατοπέδου και ήλθομεν διά της μεγάλης λεωφόρου όλοι ένοπλοι εις την εκκλησίαν των Τριών Ιεραρχών ˑ οπού μεταλαβόντες μετά των αρχηγών μας των αχράντων μυστηρίων υψώσαμεν τας ελληνικάς μας σημαίας Ψάλλοντες το « Μεθ’ ημών ο Θεός γνώτε » και τα εξής . Αι σημαίαι μας είναι τρεις · η πρώτη έχει επί τριχών μορφώματος τον ανοιγόμενον Φοίνικα της Ελλάδος καταλαμπόμενον υπό των αχτίνων του ακοιμήτου ο...

ΑΕΤΙΟΣ ΦΛΑΒΙΟΣ, Ο ΘΡΑΚΑΣ ΡΩΜΑΙΟΣ ΠΑΤΡΚΙΟΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ

 



 




Αέτιος Φλάβιος (c. 390-454).

 

Ρωμαίος πατρίκιος και στρατιωτικός αρχηγός θρακικής καταγωγής, γιος του αξιωματούχου Γαυδέντιου. Χριστιανός Ορθόδοξος, σε όλη του τη ζωή απείχε από θρησκευτικές διαμάχες. Αιχμάλωτος των Βησιγότθων και αργότερα των Ούννων, πραγματοποίησε εκστρατεία στην Ιταλία (425) υπέρ του ανταπαιτητή του θρόνου της Ρώμης, Ιωάννη. Παρόλα αυτά αμνηστεύτηκε.

 

Μετά από επιτυχημένες εκστρατείες κατά των Γαλατών, των Βησιγότθων και των Φράγκων, διορίστηκε magister utriusque militiae και μετά το θάνατο του αντιπάλου του, Βονιφάτιου, ανήλθε σε ανώτατα αξιώματα επί Βαλεντινιανού Γ’. Ανέλαβε κυβερνήτης του Δ. τμήματος της Αυτοκρατορίας και τιμήθηκε με το αξίωμα του υπάτου 3 φορές (432,437,446)∙ τιμή μοναδική για έναν απλό πολίτη. Το 433 έγινε πατρίκιος, απέκρουσε με επιτυχία επαναστάσεις στη Γαλατία και υπέταξε το βασίλειο των Βουργουνδιών (Γ. Λουγγής, ΜΓΕ 15, 1980, 431). Το 437/9 νίκησε τους Βησιγότθους στην Τουλούζη, αλλά το 451 ενωμένος με τα βησιγ. στρατεύματα νίκησε τους Ούννους και τον ηγεμόνα τους Αττίλα (είχε αντιδράσει στα σχέδια του τελευταίου να εξασφαλίσει ως προίκα της Ονωρίας, αδελφής του Βαλεντινιανοϋ, το μισό Δ. τμήμα της Αυτοκρατορίας) στη μάχη των Καταλαυνικών Πεδίων (Α. Σαββίδης, ΜΓΕ 31, 1984, 415). Απέτυχε, όμως, να εμποδίσει την εισβολή του Αττίλα στην Ιταλία το 452.

 

Ο Α. συμφιλιώθηκε με τους συγκλητικούς γαιοκτήμονες και περιόρισε τα μεταρρυθμιστικά μέτρα που θα απέβαιναν σωτήρια για τη Δ. Αυτοκρατορία. Δολοφονήθηκε στις 21 Σεπτ. 454 από τον ίδιο τον Βαλεντινιανό με την υποκίνηση του Πετρόνιου Μάξιμου, μελλοντικού αυτοκράτορα μετά το θάνατο του Βαλεντινιανού Γ’, τον οποίο δολοφόνησαν 2 οπαδοί του Α, (16 Μαρτ. 455).

 

 

Πηγή: Το κείμενο ανήκει στην κυρία Φωτεινή Βλαχοπούλου, εκπαιδευτικό, και το αντλήσαμε από το ιδιαίτερο έργο «Εγκυκλοπαιδικό προσωπογραφικό λεξικό Βυζαντινής ιστορίας και πολιτισμού», των εκδόσεων Μέτρων/Ιωλκός,

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις