Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

  Ο Σπυρίδων Λάμπρος και οι ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις στη Μακεδονία (τέλη 19ου–αρχές 20ου αι.) Γράφει ο Βασίλειος Αθ. Πλατής Στους επιφανέστερους λόγιους που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες για την προβολή των ελληνικών διεκδικήσεων στη Μακεδονία στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα συγκαταλεγόταν ο ιστορικός–καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διατελέσας επί εξάμηνο πρωθυπουργός της Ελλάδος Σπυρίδων Λάμπρος. Ο Λάμπρος, ως εκπρόσωπος της επιστήμης της ιστορίας, σε κοινή δράση με τους συγχρόνους του Νικόλαο Πολίτη και Γεώργιο Χατζηδάκι, οι οποίοι διακονούσαν τις νεοεμφανιζόμενες επιστήμες της λαογραφίας και της γλωσσολογίας αντίστοιχα, δραστηριοποιήθηκε στην «κατασκευή» εθνικού παρελθόντος με απώτερο σκοπό την πραγματοποίηση του προγράμματος της Μεγάλης Ιδέας. Τη συμβολή ειδικότερα του Σπυρίδωνα Λάμπρου στη διαμόρφωση εθνικής ιστοριογραφίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα εξέτασε διεξοδικά η Έφη Γαζή στη διδακτορική διατριβή που δημο...

Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ

 



 


 

Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΡΕΣΤΕΝΙΤΗΣ

 

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1793. Η οικογένειά του ήταν μία από τις τέσσερις επιφανέστερες οικογένειες της περιοχής (Στεφανόπουλοι, Σισίνηδες, Αυγερινοί). Ο μικρός Λυκούργος στάλθηκε στη Ζάκυνθο αρχικά και στην Ιονική Ακαδημία στην Κέρκυρα στη συνέχεια, προκειμένου να αποκτήσει μια συγκροτημένη γενική παιδεία. Την εποχή που σπούδαζε στην Κέρκυρα δάσκαλος, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.

Επιστρέφοντας στην κατεχόμενη Ελλάδα, άσκησε το επάγγελμα του δασκάλου στον Πύργο και παράλληλα εργαζόταν με ενθουσιασμό για την προώθηση των σκοπών της Εταιρείας. Στους μαθητές του μαζί με τα γράμματα δίδασκε και την πολεμική τέχνη. Οι δραστηριότητές του αυτές υπέπεσαν στην αντίληψη των Τούρκων και, για να αποφύγει την αιχμαλωσία, φυγαδεύτηκε από φίλους του στη γειτονική Ολυμπία όπου τον βρήκε η έκρηξη της Επανάστασης.

Κατά την περίοδο της εθνεγερσίας, συμμετείχε ενεργά στις πολεμικές επιχειρήσεις, λαμβάνοντας μέρος σε πολλές μάχες. Συμμετείχε ενεργά και κατά τις εμφύλιες συγκρούσεις, έχοντας ταχθεί με την παράταξη του Ζαΐμη κατά του Κολοκοτρώνη. Όταν όμως κόπασαν οι εμφύλιες διαμάχες, λόγω της άφιξης του Ιμπραήμ, ανέλαβε τη διοικητική υποστήριξη των δυνάμεων του πρώην αντιπάλου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, έργο που επιτέλεσε με συνέπεια και αποτελεσματικότητα.

Στη μετεπαναστατική Ελλάδα ανέλαβε διάφορες κυβερνητικές θέσεις. Συγκεκριμένα, διετέλεσε αρκετές φορές υπουργός Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Οικονομικών στις κυβερνήσεις Ιωάννη Κωλέττη (1846), Γεώργιου Κουντουριώτη (1848), Κωνσταντίνου Κανάρη (1849), Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου (1855), Αθανάσιου Μιαούλη (1860). Επιπλέον, διορίστηκε γερουσιαστής δύο φορές και το 1834 χρημάτισε έπαρχος Ολυμπίας.

Επίσης εκλέχθηκε βουλευτής Ηλείας και εκπροσώπησε την ιδιαίτερη πατρίδα του στην εθνική αντιπροσωπεία τέσσερις φορές μεταξύ των ετών 1844-1871.

Πρόεδρος της Βουλής εκλέχθηκε κατά τη δεύτερη σύνοδο (συνεδρίαση της 14ης Δεκεμβρίου 1866) της πρώτης περιόδου της Βουλής, μετά την εφαρμογή του Συντάγματος του 1864.

 

Στο λόγο που εκφώνησε αμέσως μετά την εκλογή του ανέφερε τα εξής:

Σάς ευχαριστώ δια την οποίαν μοί εχαρίσατε εμπιστοσύνη τιμήσαντές με δια της πολυτίμου ψήφου σας ως πρόεδρον του Σώματός μας. Εύχομαι να δικαιώσω τας προσδοκίας Σας· ως αντάλλαγμα δε αυτής Σας υπόσχομαι ειλικρινή και αμερόληπτον διεξαγωγήν των καθηκόντων μου.

Επικαλούμενος δε την επιείκειάν Σας, επειδή η νόμιμος έναρξις των εργασιών μας παρετάθη υπέρ το δέον διά λόγους άγνωστους Σάς παρακαλώ να διπλασιάσωμεν την επιμέλειάν μας, μή φειδόμενοι περισσοτέρου χρόνου και κόπου, όπως δυνηθώμεν να αποπερατώσωμεν ταχέως, αλλ’ εσκεμμένως και όχι επιπολαίως, τας σπουδαίας της παρούσης Συνόδου εργασίας.

Εν αδελφική ομονοία και αγάπη εργαζόμενοι δείξωμεν, ότι είμεθα άξιοι του θείου Συνταγματικού πολιτεύματος.

Πέθανε το 1873 σε ηλικία 80 ετών.

 

Πηγή: «ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ 1821-2008», μια έκδοση του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων το έτος 2009.

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις