Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

  Ο Σπυρίδων Λάμπρος και οι ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις στη Μακεδονία (τέλη 19ου–αρχές 20ου αι.) Γράφει ο Βασίλειος Αθ. Πλατής Στους επιφανέστερους λόγιους που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες για την προβολή των ελληνικών διεκδικήσεων στη Μακεδονία στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα συγκαταλεγόταν ο ιστορικός–καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διατελέσας επί εξάμηνο πρωθυπουργός της Ελλάδος Σπυρίδων Λάμπρος. Ο Λάμπρος, ως εκπρόσωπος της επιστήμης της ιστορίας, σε κοινή δράση με τους συγχρόνους του Νικόλαο Πολίτη και Γεώργιο Χατζηδάκι, οι οποίοι διακονούσαν τις νεοεμφανιζόμενες επιστήμες της λαογραφίας και της γλωσσολογίας αντίστοιχα, δραστηριοποιήθηκε στην «κατασκευή» εθνικού παρελθόντος με απώτερο σκοπό την πραγματοποίηση του προγράμματος της Μεγάλης Ιδέας. Τη συμβολή ειδικότερα του Σπυρίδωνα Λάμπρου στη διαμόρφωση εθνικής ιστοριογραφίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα εξέτασε διεξοδικά η Έφη Γαζή στη διδακτορική διατριβή που δημο...

 





 

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΙΝΑ

 

Γεώργιος Σίνας:

Ο Γεώργιος Σίνας ήταν γιος του Σίμου Σίνα. Γεννήθηκε στα 1783 στη Νύσσα, όπου είχε ζητήσει καταφύγιο ο πατέρας του. Ο Γεώργιος μικρός στάθηκε άτυχος̇ γιατί από μωρό έχασε τη μανούλα του. Ο πατέρας του, αδυνατώντας να τον νταντέψη, τον παράδωσε σε μια κουνιάδα του στις Σέρρες να τον αναστήση. Τέλος όταν το μικρό έφτασε τα οκτώ του χρόνια, ο πατέρας του το πήρε στη Βιέννη, όπου όπως είπαμε, είχε εγκατασταθή.

Ο Γεώργιος στην Βιέννη μορφώθηκε καλά από το γονιό του, που στο μεταξύ είχε πάρει επάνω του οικονομικά. Κι όταν πια μεγάλωσε, ρίχτηκε κι αυτός στο εμπόριο στο πλευρό του πατέρα του.

Τα χρόνια της αναταραχής στην Ευρώπη εξακολουθούσαν. Μαζί όμως εξακολουθούσαν κι οι Σίνες το εμπόριό τους με την Ανατολή, με πιο ευνοϊκές μάλιστα συνθήκες γι’ αυτούς.

Έτσι ο πλούτος συγκεντρωνόταν όλο και πιο πολύς στα χέρια των δυο λαμπρών παιδιών της Ελλάδας.

Αλλά οι Σίνες δε σταμάτησαν στο σημείο αυτό. Εσκέφτηκαν να εκμεταλλευτούν ακόμη περισσότερο την ευκαιρία, που τους παρουσιαζόταν. Εξ αιτίας του πολέμου τα κτήματα στην Αυστρία είχαν ξεπέσει πολύ. Άρχισαν λοιπόν να αγοράζουν τα ξεπεσμένα κτήματα.

Οι Σίνες σ’ αυτό εσκέφτηκαν απλά και σωστά. Ο πόλεμος κάποτε θα τελείωση. Τα κτήματα, είπαν, αναγκαστικά θα βρουν πάλι την αξία τους. Έτσι ακριβώς κι έγινε. Σαν ειρήνεψε ο τόπος οι Σίνες βρέθηκαν με τεράστιες ιδιοκτησίες στην Αυστρία, που καθημερινά όλο και αποκτούσαν την πρώτη τους αξία. Έτσι και με τον τρόπο αυτό απόκτησαν νέα κολοσσιαία κέρδη.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Γ. Σίνας εξακολούθησε μόνος τις εμπορικές του επιχειρήσεις πολλαπλασιάζοντας εξαιρετικά τη μεγάλη του περιουσία. Η δράση του απλώθηκε και σ’ άλλες περιοχές, έξω από το εμπόριο, με καταπληκτικά πάντοτε αποτελέσματα. Τόσο πολύ εκτιμήθηκε το επιχειρηματικό του μυαλό και το εμπορικό του δαιμόνιο από τους εμπόρους της Βιέννης, ώστε τον ανακήρυξαν από το 1828 ισόβιον πρόεδρο του εμπορικού τους συλλόγου.

Ο Γεώργιος Σίνας βαθύπλουτος πια, έστρεψε την προσοχή του προς την αγαθοεργία. Εξαιρετικά γενναιόδωρος πρώτα πρώτα δείχθηκε προς την ξένη χώρα, όπου απόκτησε την τεράστια περιουσία του. Εβοήθησε όσο κανένας άλλος, να ιδρυθή η Εθνική Τράπεζα της Αυστρίας. Ήθελε να βοηθήση να στυλωθούν και πάλι τα καταστραμμένα από τον πόλεμο οικονομικά της. Οι Αυστριακοί ευγνωμονώντας τον Σίνα για τη βοήθειά του αυτή τον διόρισαν διευθυντή της Εθνικής τους Τράπεζας. Έκτος απ’ αυτό ο Γ. Σίνας ίδρυσε στην Αυστρία πολλά ταμιευτήρια, ασφαλιστικές εταιρίες, καθώς και το Πολυτεχνείο της Βιέννης, το οποίο και προικοδότησε για την μελλοντική του προκοπή. Αλλά και σε κάθε άλλο ατύχημα, που συνέβη στην Αυστρία ή αλλού, ο πλούτος του Σίνα σκορπίστηκε γενναιόδωρα για ν’ αλαφρώση τον πόνο και να σκεπάση πληγές.

Ο Γεώργιος Σίνας παρ’ όλο που μεγάλωσε στα ξένα δεν ξέχασε την καταγωγή του και την πατρίδα του. Η ψυχή του νοσταλγικά πετούσε στη σκλάβα ακόμα τότε Μακεδονία, όπου πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια. Ο όμορφος σερραϊκός κάμπος και τα γύρω γραφικά βουνά του είχαν μείνει βαθιά χαραγμένα μέσα του. Ήταν αρκετό, στις ώρες της σχόλης του, να κλείση τα μάτια του, για ν’ αγναντέψη κάτω το όμορφο Παγγαίο και πέρα την παιγνιδιάρα Κρούσα κι υστέρα ν’ αναπαυτή ήρεμα στην καταπράσινη πεδιάδα.

Αλλ’ αν πληγωνόταν για τη σκλαβωμένη Μακεδονία του, η ψυχή του εύρισκε ανακούφιση στη σκέψη, ότι ένα μεγάλο ελληνικό κομμάτι ήταν πια ελεύθερο. Το ελεύθερο τούτο κομμάτι έπρεπε όλοι οι Έλληνες να φροντίσουν να το στεριώσουν και να το αναπτύξουν. Σ’ αυτό στράφηκε και το ενδιαφέρον του Σίνα. Σαν άνθρωπος του πλούτου γνώριζε καλά πως για να στερεωθή ένα κράτος είναι ανάγκη πρώτα πρώτα να στηρίζεται σε γερό νόμισμα. Γι’ αυτό σκέφτηκε να ενισχύση το μεγαλύτερο τότε πιστωτικό ίδρυμα της χώρας την Εθνική Τράπεζα. Κι αλήθεια η Τράπεζα αυτή κατά ένα μεγάλο μέρος χρωστούσε την ευημερία της τα χρόνια εκείνα και στον Σίνα.

Η μεγάλη όμως ευεργεσία του Γεωργίου Σίνα προς την Ελλάδα είναι το Αστεροσκοπείο, που υψώνεται στην Αθήνα, στο λόφο των Νυμφών. Για το κτίσιμο του κτιρίου και τον εφοδιασμό του με τα απαραίτητα αστρονομικά όργανα ο Σίνας διέθεσε 500.000 χρυσές δραχμές. Το Αστεροσκοπείο τελείωσε στα 1848 και την νύχτα της 9 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου άρχισε η λειτουργία του. Έτσι χάρη στον μεγάλο αυτό πατριώτη η Ελλάδα απόκτησε ένα σπουδαίο επιστημονικό ίδρυμα, το οποίο με τον καιρό και με διάφορες άλλες δωρεές απόκτησε μεγάλο όνομα.

Τέλος στα 1853 δ Γ. Σίνας απέθανε με το παράπονο στην ψυχή̇ που δεν μπόρεσε να έλθη προσκυνητής στα ελεύθερα ελληνικά χώματα.

Για να δειχθή το μεγάλο επιχειρηματικό μυαλό του Σίνα αναφέρομε εδώ, ότι πεθαίνοντας άφησε περιουσία 450 εκατομμυρίων δραχμών!

 

 

Πηγή: Το έργο «Θυσίες στο βωμό του Χριστού και της Πατρίδος: (Μεγάλοι Εθνικοί Ευεργέτες)», ένα “Ελεύθερο παιδικό ανάγνωσμα” του Νικόλ. Σ. Μπούλιου.

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις