Η ΕΧΘΡΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ

 

 

ΣΑΦΗΣ ΚΑΙ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΟΣ ΕΧΘΡΙΚΗ ΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

(Απαρχές του «Μακεδονικού Προβλήματος)

 

Κατά την ανωτέρω περίοδον της εντάσεως της σλαυικής προπαγάνδας εις την Ελληνικήν Χερσόνησον, η ρωσική πολιτική εκδηλούται απροκαλύπτως εχθρική προς την επίσημον Ελλάδα. Ολίγον προ της εκρήξεως του Κριμαϊκού Πολέμου· ο Αυτοκράτωρ πασών των Ρωσιών Νικόλαος ο Α’, εδέχετο, την 21ην Φεβρουαρίου 1853, εις ιδιαιτέραν ακρόασιν, τον Πρεσβευτήν της Αγγλίας Σέυμουρ.

Αντικείμενον της συναντήσεως υπήρξεν η στάσις της Ρωσίας εις περίπτωσιν πτώσεως της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Ο Σέυμουρ αναφέρει τα κάτωθι, λεχθέντα παρά του Τσάρου Νικολάου του Α’, εις έκθεσίν του, την οποίαν ούτος υπέβαλεν, εν συνεχεία προς τον Υπουργόν των εξωτερικών της Αγγλίας. «Δεν θέλω επιτρέψει διαρκή κατοχήν της Κων/πόλεως υπό των Ρώσων, αλλά και δεν θέλω ανεχθή αυτήν υπό των Γάλλων ή υπό άλλου τινός μεγάλου έθνους καταλαμβανομένην.

Δεν θέλω επιτρέψει ποτέ ούτε απόπειραν ανοικοδομήσεως Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ούτε τοιαύτην επέκτασιν της Ελλάδος, ήτις ν’ καταστήση αυτήν ισχυρόν Κράτος. Ακόμη ολιγώτερον, δεν θέλω επιτρέψει να διαμελισθή η Τουρκία εις μικράς δημοκρατίας, ανοικτά καταφύγια επαναστατών της Ευρώπης και, παρά να υποβληθώ εις τι τούτων, προτιμώ να διεξάγω πόλεμον και να τον εξακολουθώ ακόμη εν όσω μοί μένει εις άνθρωπος και εν πυροβόλον». Και, τέλος, διαβεβαίωσε τον αντιπρόσωπον του Άγγλου Βασιλέως ότι η Κύπρος δύναται να είναι χρήσιμος εις την Αγγλίαν και δεν αντιλαμβάνεται διατί να μη γίνη αύτη Αγγλική κτήσις.

Εις αυτάς τας ολίγας γραμμάς του Τσάρου φαίνονται σαφώς αι έναντι της Ελλάδος διαθέσεις της Ρωσίας.

Οι Έλληνες όμως υπνώτουσι και πιστεύουν τας προρρήσεις του «Αγαθαγγέλου» γνωστού οργάνου της Ρωσικής προπαγάνδας, «ότι το ξανθόν γένος (εννοεί το Ρωσικόν), θα αναστήση την Ελληνικήν Βυζαντινήν Αυτοκρατορίαν». Τόση δε ήτο η άγνοια της πραγματικότητας εις τους Έλληνας, ώστε όταν εκρήγνυται ο Κριμαϊκός πόλεμος (1851) μεταξύ της Ρωσίας και των Δυτικών Ευρωπαϊκών Δυνάμεων (Γαλλίας Αυστρίας, και Αγγλίας υποστηριζουσών την Τουρκίαν) σύσσωμος η Ελλάς εγείρεται επί ποδός πολέμου παρά το πλευρόν της Ρωσίας. Και η Ήπειρος και η Θεσσαλία επαναστατούσι.

Τότε, Αγγλογαλλικός στόλος (Μάιος 1854) καταλαμβάνει τον Πειραιά και εξαναγκάζει την Ελληνικήν Κυβέρνησιν να κηρύξη ουδετερότητα και ν’ ανακαλέση τα επαναστατικά σώματα εκ Θεσσαλίας και Ηπείρου.

Η άστοχος αύτη Ελληνική ενέργεια εστοίχισε πολύ ακριβά διπλωματικώς εις την Ελλάδα μετά την τελικήν ήτταν της Ρωσίας εις Κριμαία.

Υπήρχον, βεβαίως και Ελληνες, οι οποίοι είχον αντιληφθή τους σκοπούς της Ρωσίας αλλά δυστυχώς ήσαν πολλοί ολίγοι και δεν εγένοντο πιστευτοί.

Ούτω τω 1854 κυκλοφορεί εις ολόκληρον την Ελλάδα βιβλίον επιγραφόμρνον «Ελληνισμός και Ρωσισμός,» ανωνύμου συγγραφέως (πιθανώς του Καθηγητού και κληρικού Θεοκλήτου Φαρμακίδου ή του Καθηγητού Δοσίου), εις το οποίον δια πρώτην φοράν αποκαλύπηται εν Ελλάδι ότι ισχυραί Πανσλαυϊστικαί εταιρείαι λειτουργούσι εις τα Βόρεια της Τουρκίας με προπαγανδιστάς Ρώσους διανοουμένους Αξ/κούς και ιερείς, με ένα μοναδικόν σκοπόν την εξαφάνισιν του Ελληνισμού.

Ο συγγραφεύς διά του βιβλίου του αυτού προειδοποιεί τον Ελληνισμόν δια τα επερχόμενα κακά και καταλήγει.

«Ουαί εις την Ελληνικήν φυλήν εάν η Ρωσία δυνηθή να πραγματοποιήση τα επί της Τουρκίας σχέδιά της      ∙…… Η Ρωσία βαδίζει κατά τας περιστάσεις προβλέπει, σταθμίζει διαγράφει, αλλάζει· ποτέ όμως δεν παρεκτρέπεται της οδού, δεν παρεκκλίνει του σκοπού.

Το σχέδιον το οποίον επιδιώκει εις την Ανατολήν εσχεδιάσθη υπό του Πέτρου του Μεγάλου και από ενός και ημίσεος αιώνος ακολουθεί αυτό πιστώς και απαρεγκλίτως».

 

 

Πηγή: Το βιβλίο «Ελληνορωσικαί σχέσεις διά μέσου των αιώνων», του Αντισυνταγματάρχη Χρ. Δ. Χριστόπουλου το οποίο εκδόθηκε το έτος1967.