Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

  Ο Σπυρίδων Λάμπρος και οι ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις στη Μακεδονία (τέλη 19ου–αρχές 20ου αι.) Γράφει ο Βασίλειος Αθ. Πλατής Στους επιφανέστερους λόγιους που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες για την προβολή των ελληνικών διεκδικήσεων στη Μακεδονία στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα συγκαταλεγόταν ο ιστορικός–καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διατελέσας επί εξάμηνο πρωθυπουργός της Ελλάδος Σπυρίδων Λάμπρος. Ο Λάμπρος, ως εκπρόσωπος της επιστήμης της ιστορίας, σε κοινή δράση με τους συγχρόνους του Νικόλαο Πολίτη και Γεώργιο Χατζηδάκι, οι οποίοι διακονούσαν τις νεοεμφανιζόμενες επιστήμες της λαογραφίας και της γλωσσολογίας αντίστοιχα, δραστηριοποιήθηκε στην «κατασκευή» εθνικού παρελθόντος με απώτερο σκοπό την πραγματοποίηση του προγράμματος της Μεγάλης Ιδέας. Τη συμβολή ειδικότερα του Σπυρίδωνα Λάμπρου στη διαμόρφωση εθνικής ιστοριογραφίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα εξέτασε διεξοδικά η Έφη Γαζή στη διδακτορική διατριβή που δημο...

Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

 




 

Ο ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ ΠΑΡΛΙΑΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

 ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

(ΚΑΠΕΤΑΝ ΓΙΑΝΝΗΣ)

 

Παρλιάρης Ιωάννης

Παρλιάρης Ιωάννης. Ταξιάρχης (Λόκοβη) Χαλκιδικής 1883-1931. Ο Ιωάννης Παρλιάρης, του Δημητρίου και της Σουλτάνας, γεννήθηκε το 1883 στο χωριό Ταξιάρχης (Λόκοβη) Χαλκιδικής. Έμαθε τα πρώτα γράμματα δίπλα στο δάσκαλο Δημήτριο Παπαϊωάννου∙ Σε νεαρή ηλικία στράφηκε στην ανταρτική δράση και από το τέλος του 1904 υπηρέτησε στο σώμα του Γεωργίου Τσόντου (καπετάν Βάρδας) στο βιλαέτι Μοναστηρίου.

Αφού έφυγε από το σώμα του Βάρδα, κατέφυγε στο Άγιο Όρος, στη μονή Διονυσίου, στην περιοχή του Μονοξυλίτου, όπου βρίσκονται οι αμπελώνες της Μονής. Εκεί σκότωσε έναν Τουρκαλβανό τελωνοφύλακα που φερόταν σκληρά στους Έλληνες και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Άγιο Όρος και να καταφύγει, ένοπλος, μαζί με τρεις άντρες στο Παγγαίο όρος. Σύντομα συγκεντρώθηκαν περισσότεροι άντρες γύρω του και γνωστός πλέον με το όνομα καπετάν Γιάννης έλαβε μέρος σε διάφορες επιχειρήσεις σε πολλές περιοχές της Μακεδονίας ως επικεφαλής σώματος.

Στα Κουφάλια εξουδετέρωσε το σώμα του βοεβόδα Αθανάσιου, τον οποίο εφόνευσε, παίρνοντας ως λάφυρο το σπαθί του. Στο Άγιο Πρόδρομο Χαλκιδικής απελευθέρωσε τον ιερέα του χωριού από τα χέρια ατάκτων Τουρκαλβανών. Στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913) είχε ενεργή συμμετοχή τόσο στην Ήπειρο (τάγμα Ι. Βελισσαρίου) όσο και στη Μακεδονία, καθώς και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Μικρασιατική Εκστρατεία και παρασημοφορήθηκε πολλές φορές για τη δράση του. Μετά τις πολεμικές περιπέτειες επέστρεψε στο χωριό του τον Ταξιάρχη, παντρεύτηκε την Μαρία Κατσαγώνη και απέκτησε τρεις υιούς και μία κόρη. Πέθανε στις 6 Αυγούστου 1931, χωρίς να έχει ζητήσει ποτέ υλική βοήθεια για τις υπηρεσίες που προσέφερε στην πατρίδα του.

Σήμερα, στην Ι. Μονή Ιβήρων γηροκομείται ένας από τους κατά σάρκα υιούς του, ο Ιερομόναχος Βαρθολομαίος, από το Ιβηρίτικο Κελλί Αναλήψεως του Σωτήρος, πλησίον των Καρυών, ετών 94. Τον συνάντησα προ έτους στην Ι. Μονή Ιβήρων με τον Γέροντα Μάξιμο Ιβηρίτη∙ μας διηγήθηκε νηφάλιος και μας επιβεβαίωσε όλα τα προαναφερθέντα για τη δράση του πατρός του Ιωάννου, για τον οποίον αισθανόταν μεγάλη υπερηφάνεια. Το ίδιο περήφανος ήταν και ο υιός του Χρήστος, όταν τον επισκέφθηκα προ έτους στην οικία του στον Πολύγυρο, κρατώντας ως κόρη οφθαλμού τη στολή και τα προσωπικά αντικείμενα του γενναίου πατέρα του. Τη δράση του Ιωάννου Παρλιάρη στον Άθωνα εξυμνεί το παρακάτω τοπικό άσμα:

 

Ο Άθως σε ευγνωμονεί ανδρείο παλληκάρι,

σε εύχεται να ζήσεις της Χαλκιδικής καμάρι,

γιατί τον εκκαθάρισες από εχθρούς

Τούρκους και Βουλγάρους

 

Πηγή: Το Διδακτορικό του κυρίου Βασιλείου Ν. Πάππα, το οποίο κατατέθηκε το 2014 φέροντας τίτλο «Ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία στο Άγιο Όρος και την ευρύτερη περιοχή· η δράση μοναχών και λαϊκών κατά τον Μακεδονικό Αγώνα και τους Βαλκανικούς Πολέμους».

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις