Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

  Ο Σπυρίδων Λάμπρος και οι ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις στη Μακεδονία (τέλη 19ου–αρχές 20ου αι.) Γράφει ο Βασίλειος Αθ. Πλατής Στους επιφανέστερους λόγιους που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες για την προβολή των ελληνικών διεκδικήσεων στη Μακεδονία στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα συγκαταλεγόταν ο ιστορικός–καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διατελέσας επί εξάμηνο πρωθυπουργός της Ελλάδος Σπυρίδων Λάμπρος. Ο Λάμπρος, ως εκπρόσωπος της επιστήμης της ιστορίας, σε κοινή δράση με τους συγχρόνους του Νικόλαο Πολίτη και Γεώργιο Χατζηδάκι, οι οποίοι διακονούσαν τις νεοεμφανιζόμενες επιστήμες της λαογραφίας και της γλωσσολογίας αντίστοιχα, δραστηριοποιήθηκε στην «κατασκευή» εθνικού παρελθόντος με απώτερο σκοπό την πραγματοποίηση του προγράμματος της Μεγάλης Ιδέας. Τη συμβολή ειδικότερα του Σπυρίδωνα Λάμπρου στη διαμόρφωση εθνικής ιστοριογραφίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα εξέτασε διεξοδικά η Έφη Γαζή στη διδακτορική διατριβή που δημο...

Ο ΘΡΑΚΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΤΙΒΕΡΙΟΣ

 




 

Τιβέριος  – Ο Θράκας Αυτοκράτορας  

(520 – 582)

 

Στο σχετικό λήμμα του «Επίτομου Λεξικού της Ελληνικής Ιστορίας», η αναφορά έχει ως εξής:

«Αυτοκράτορας του Βυζαντίου (578-582). Όταν το Νοέμβριο του 573 ο Ιουστίνος Β΄ πληροφορήθηκε την άλωση της συνοριακής πόλης Δάρας από τους Πέρσες έπαθε σοβαρό νευρικό κλονισμό. Μπροστά στον κίνδυνο να μείνει η αυτοκρατορία ακυβέρνητη, η αυτοκράτειρα Σοφία έπεισε τον Ιουστίνο να ορίσει καίσαρα τον Τιβέριο που καταγόταν από τη Θράκη, ήταν κόμης εξκουβιτόρων και πιστός συνεργάτης του αυτοκράτορα (574).

Με αυτή την ιδιότητα ο Τιβέριος άσκησε την εξουσία μέχρι το θάνατο του Ιουστίνου, οπότε και αναγορεύτηκε αυτοκράτορας (578). Πρώτη του κίνηση ήταν να αποκλείσει τη Σοφία από οποιαδήποτε άλλη ανάμειξη στα δημόσια ζητήματα. Αν και ήταν ένας αυτοκράτορας με ορθή κρίση, φρόνηση και ενδιαφέρον για τους υπηκόους του, απέτυχε στη διαχείριση των οικονομικών, όχι όμως στις εξωτερικές υποθέσεις όπου είχε αρκετές επιτυχίες.

Εναντίον των Περσών ο στρατηγός Ιουστινιανός σημείωσε νίκες, με κυριότερη αυτή εναντίον του Χοσρόη Β΄ στη Μελιτηνή (575). Ανάλογες επιτυχίες εναντίον των Περσών είχε και ο αντικαταστάτης του Μαυρίκιος, φίλος του αυτοκράτορα, με αποκορύφωμα τη νίκη του κοντά στην Κωνσταντίνη (582). Στο βαλκανικό μέτωπο κατόρθωσε να περιορίσει τη δράση των Σκλαβηνών επιδρομέων, αλλά απέτυχε να λύσει την πολιορκία του Σιρμίου από τους Αβαροσλάβους, το οποίο καταλήφθηκε το 582.

Ο Τιβέριος, όταν αισθάνθηκε ότι πλησίαζε το τέλος του, ανέδειξε τον Μαυρίκιο καίσαρα και τον πάντρεψε με την κόρη του Κωνσταντίνα (582). Λίγους μήνες μετά πέθανε.»

 

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις