Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1862-1869)

  Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης 1862-1869) Ο Αλέξανδρος Λάσκαρης εγεννήθη εν Υψωμαθείοις Κων/πόλεως κατά το έτος 1829· μετά την αποπεράτωσιν των εγκυκλίων αυτού σπουδών υπηρέτησεν ως διδάσκαλος εις την σχολήν της γενεθλίου αυτού ενορίας Αναλήψεως Υψωμαθείων. Τη προστασία του Μητροπολίτου Νικομήδειας Διονυσίου, του από πρ. Αμασείας, εισήχθη εις την κατά Χάλκην Θεολογικήν Σχολήν τω 1847, έχων ως συμφοιτητάς του τους Αγαθάγγελον Ριλλιώτην, τον μετά ταύτα Ηγούμενον Ρίλλας, Γερμανόν Γρηγοράν, τον γνωστόν διευθυντήν της Θεολογικής Σχολής Χάλκης, Δαμασκηνόν Ριλλιώτην, τον είτα Μητροπολίτην Βελισσού και Νικόδημον Κωνσταντινίδην , τον μετά ταύτα Μητροπολίτην Σερρών (1860-1861) και είτα Κυζίκου, ίνα περιορισθώμεν μόνον εις τους κληρικούς, εξ ης απεφοίτησε τω 1855, αφού εν τω μεταξύ, μικρόν προ της αποφοιτήσεώς του εξ αυτής, εχειροτονήθη διάκονος. Εξελθών ταύτης προσελήφθη γραμματεύς και ταμίας του, ως είρηται, Μητροπολίτου Νικ...

Ο ΘΡΑΚΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΤΙΒΕΡΙΟΣ

 




 

Τιβέριος  – Ο Θράκας Αυτοκράτορας  

(520 – 582)

 

Στο σχετικό λήμμα του «Επίτομου Λεξικού της Ελληνικής Ιστορίας», η αναφορά έχει ως εξής:

«Αυτοκράτορας του Βυζαντίου (578-582). Όταν το Νοέμβριο του 573 ο Ιουστίνος Β΄ πληροφορήθηκε την άλωση της συνοριακής πόλης Δάρας από τους Πέρσες έπαθε σοβαρό νευρικό κλονισμό. Μπροστά στον κίνδυνο να μείνει η αυτοκρατορία ακυβέρνητη, η αυτοκράτειρα Σοφία έπεισε τον Ιουστίνο να ορίσει καίσαρα τον Τιβέριο που καταγόταν από τη Θράκη, ήταν κόμης εξκουβιτόρων και πιστός συνεργάτης του αυτοκράτορα (574).

Με αυτή την ιδιότητα ο Τιβέριος άσκησε την εξουσία μέχρι το θάνατο του Ιουστίνου, οπότε και αναγορεύτηκε αυτοκράτορας (578). Πρώτη του κίνηση ήταν να αποκλείσει τη Σοφία από οποιαδήποτε άλλη ανάμειξη στα δημόσια ζητήματα. Αν και ήταν ένας αυτοκράτορας με ορθή κρίση, φρόνηση και ενδιαφέρον για τους υπηκόους του, απέτυχε στη διαχείριση των οικονομικών, όχι όμως στις εξωτερικές υποθέσεις όπου είχε αρκετές επιτυχίες.

Εναντίον των Περσών ο στρατηγός Ιουστινιανός σημείωσε νίκες, με κυριότερη αυτή εναντίον του Χοσρόη Β΄ στη Μελιτηνή (575). Ανάλογες επιτυχίες εναντίον των Περσών είχε και ο αντικαταστάτης του Μαυρίκιος, φίλος του αυτοκράτορα, με αποκορύφωμα τη νίκη του κοντά στην Κωνσταντίνη (582). Στο βαλκανικό μέτωπο κατόρθωσε να περιορίσει τη δράση των Σκλαβηνών επιδρομέων, αλλά απέτυχε να λύσει την πολιορκία του Σιρμίου από τους Αβαροσλάβους, το οποίο καταλήφθηκε το 582.

Ο Τιβέριος, όταν αισθάνθηκε ότι πλησίαζε το τέλος του, ανέδειξε τον Μαυρίκιο καίσαρα και τον πάντρεψε με την κόρη του Κωνσταντίνα (582). Λίγους μήνες μετά πέθανε.»

 

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις