Ο ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΔΡΑΜΑ

 

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΦΙΞΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ ΚΑΙ 

ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΔΡΑΜΑ

 

Η άφιξη του Χρυσοστόμου στη Δράμα.

Σε ηλικία 35 μόλις χρόνων ο Χρυσόστομος οδεύει για την έδρα του, στην πολύπαθη Δράμα. Σχετικά ο Παν. Κασσιμάτης γράφει: “Η πιό όμορφη μέρα της ζωής τον ξημέρωνε. Ο ζεστός καλοκαιριάτικος ήλιος και η δυνατή μυρωδιά του θερισμένου σταριού τυλίγουν σ’ ευχάριστη θαλπωρή την ατμόσφαιρα· Τα άλογα που σέρνουν το αμάξι του Ιεράρχη, θαρρείς πως πετούν πάνω από τους κάμπους και τις βουνοπλαγιές... Φτάνει... Από μακριά βλέπει τα σπίτια και τις εκκλησίες με τα ψηλά τους καμπαναριά. Μιά μέρα ξελαμπυρισμένη κάτω από τις χρυσές ανταύγειες του ουρανού. Η υπέροχη φυσική ομορφιά συνταιριασμένη τη μέρα αυτή με τη χαρά των κατοίκων, που υποδέχονται τον Ιεράρχη τους...”

Ήταν 22 Ιουλίου 1902. Το πρωινό αυτό η Δράμα και η περιοχή της θα ξυπνήσουν με ανάμικτα αισθήματα χαράς και ανακουφίσεως. Σήμερα περιμένουν την άφιξή του νέου Μητροπολίτη Χρυσοστόμου. Οι φήμες που κυκλοφορούν στον πληθυσμό για το νέο Ιεράρχη είναι περισσότερο από αισιόδοξες· παίρνουν τη μορφή θρύλου.

Ο βιογράφος του Χρυσοστόμου γράφει σχετικά: “Εύρισκε την ημέραν αυτήν έκφρασιν το εθνικόν αίσθημα, και φωνήν ο πόνος του αδικουμένου, θάρρος η ψυχή του πιεζομένου, τόνωσιν η ελπίς και παλμόν η πίστις. Ημέρα φωτός εις το σκότος της δουλείας...”.

Ίσως ηχούν κάπως υπερβολικά όλα αυτά. Γεγονός όμως είναι ότι οι προσδοκίες των πιστών θα επαληθευθούν.

Όλοι οι χριστιανοί της Προσοτσάνης, με επικεφαλής το προεδρείο της οργάνωσης “Ηώς” και τη μουσική μπάντα που αποτελείται από 32 χάλκινα όργανα, παίρνουν το δρόμο για τη Δράμα. Εκεί τα πλήθη έχουν συρρεύσει από όλα τα χωριά. Ο χώρος μπροστά στη Μητρόπολη και τους γύρω δρόμους είναι ασφυκτικά γεμάτος. Γύρω στις 12 το μεσημέρι εμφανίζεται η άμαξα που φέρνει τον Χρυσόστομο. Την σέρνουν τέσσερα ολόασπρα άλογα. Ρίγη συγκινήσεως και χαράς διατρέχουν τον πληθυσμό. Ο Χρυσόστομος περνώντας ευλογεί τα πλήθη και εισέρχεται στο Ναό. 

Όσοι είχαν την τύχη να βρίσκονται μέσα, τον υποδέχονται με αλαλαγμούς χαράς και ενθουσιώδη χειροκροτήματα. Ενδύεται τα Ιερά Άμφια και μετά από μία σύντομη δέηση μιλά στους πιστούς. Το πλήρωμα τον παρακολουθεί με μεγάλη κατάνυξη. Ο νέος Μητροπολίτης, από το ύψος της ωραίας πύλης, απευθύνει το πρώτο του κήρυγμα προς τους συναχθέντες χριστιανούς. 

Γράφει σχετικά ο Σπ. Λοβέρδος. “Η εκκλησία” είπε “ως την εστερέωσαν οι άγιοι Πατέρες, δεν είναι ψυχρά δύναμις επιτάσσουσα, ούτε οργάνωσις υπολογίζουσα, απειλούσα ή εκδικουμένη με το φόβητρον της ανταποδόσεως. Είναι μήτηρ αγαπώσα και συγχωρούσα και εμπνέουσα το γλυκύτερον των επί της γης αισθημάτων. Και οι διακονούντες αυτήν ποιμένες αποστολήν έχουν να προσεγγίζωσι τα διψώντα χείλη των χριστιανών προς τους πλήρεις θείου γάλακτος μαστούς δια την ακεραίαν, την ασάλευτον, την υπερτέραν υγείαν της ζωής. Την αποστολήν μου αυτήν εν μέσω υμών θα επιτελέσω κατά τους νόμους της θείας αρμονίας, εάν λειτουργών εμπνεύσω την κατάνυξιν της καρδίας και ουχί απλώς την προσευχήν των χειλέων, εάν εμφυσήσω το θάρρος και την ελπίδα και ουχί την ανίαν και το δέος, εάν ανασύρω τους μαργαρίτας τους οποίους εγκλείει στο βάθος πάσα ελληνική καρδία, εάν ανοίξω τους κρουνούς της αγάπης, εάν δώσω παλμόν θάρρους, υπερηφανείας και θυσίας εις όλας τας ψυχάς, εάν συντονίσω τα αισθήματα και ωθήσω εις τα έργα του φωτός. Θα ανεγείρω ούτω μεθ’ υμών θημωνιάς καρπών, προϊόν της εργασίας, και ιδρύματα ευποιΐας· απαύγασμα της αγάπης του πλησίον, και στερεάς στήλας των ευγενών αισθημάτων του ανθρωπισμού και ακατάλυτα τείχη των ιερών εθνικών δικαίων και προνομίων. Πάσχα Κυρίου ευαγγελίζομαι υμίν, αγαπητά τέκνα, με την ποιμαντορικήν ράβδον, δάδα της Ορθοδοξίας”.

 

Πηγή: Το βιβλίο του Γεώργιου Κ. Βουλτιάδη, «Η Προσωτσάνη μέσα από την Ιστορία», έκδοση Θεσσαλονίκη 1995.