Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΣ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗΣ, Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΗΣ

  ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΑΔΣΗΣ  ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗ ΤΟΥ 1821      Ιωάννης Αμβροσιάδης      Αγωνιστής του ’21, Ομογενής μεγαλέμπορος στην Οδησσό, ακολούθησε τον Υψηλάντη, επιφανής Ιερολοχίτης.      Επιστολή στον Ιωάννη Μακρή, δάσκαλο στην Οδησσό      Ιάσιον 24 Φεβρουαρίου 1821      Φίλε Μακρή,      Σε ασπάζομαι καγώ τον ασπασμόν της Πατρίδος, Χθες την δωδεκάτην ώραν τριακόσιοι πενήντα ιππείς, και διπλάσιοι τόσοι πεζοί, εκινήθημεν εκ του Γραικικού Στρατοπέδου και ήλθομεν διά της μεγάλης λεωφόρου όλοι ένοπλοι εις την εκκλησίαν των Τριών Ιεραρχών ˑ οπού μεταλαβόντες μετά των αρχηγών μας των αχράντων μυστηρίων υψώσαμεν τας ελληνικάς μας σημαίας Ψάλλοντες το « Μεθ’ ημών ο Θεός γνώτε » και τα εξής . Αι σημαίαι μας είναι τρεις · η πρώτη έχει επί τριχών μορφώματος τον ανοιγόμενον Φοίνικα της Ελλάδος καταλαμπόμενον υπό των αχτίνων του ακοιμήτου ο...

ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΟΥΤΣΟΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΟΣ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟΣ

 



 

 

Οι Μακεδονομάχοι αδελφοί Φαρμάκης Ιωάννης, Δημήτριος και Χρήστος.

 

Είχαν ένα από τα μεγαλύτερα τσελιγκάτα των Σαρακατσαναίων· 35 οικογένειες και 12.000 πρόβατα που ξεχείμαζαν στα Καλύβια Πολυγύρου Χαλκιδικής και ξεκαλοκαίριαζαν στην δυτική πλευρά του Καϊμακτσαλάν στην θέση Καλύβια Φαρμάκη σε μεγάλης έκτασης ιδιόκτητες ορεινές βοσκές.

 

Συνεργάστηκαν με όλα τα αντάρτικα σώματα που έδρασαν στην περιοχή του Μοριχόβου παρέχοντάς τους τρόφιμα, πληροφορίες και προστασία οι ίδιοι και ενισχύοντας αυτά περιστασιακά με τα ένοπλα μέλη του τσελιγκάτου σε διάφορες συμπλοκές και συγκρούσεις με τις βουλγαρικές συμμορίες των κομιτατζήδων. Προσέφεραν ύψιστες υπηρεσίες στον Ελληνικό Αγώνα. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά στα Απομνημονεύματα του καπετάν Γιάννη Καραβίτη που γράφει. «Κάποτε έστειλα στον Χρήστο Φαρμάκη, τον τσέλιγκα, με τον τσοπάνο του, που μας τροφοδοτούσε επί ένα μήνα καμιά 15 λίρες για αρνιά, ψωμί και καπνό, που μας είχε προμηθεύσει. Και όχι μόνο δεν δέχτηκε τα λεπτά, αλλά ήρθε ο ίδιος στο λημέρι, επάνω στην Παπαδιά, να μου κάνει παράπονα γιατί τα έστειλα.»

 

Επίσης για την συμβολή τους αναφέρουν ο Καπετάν Βάρδας και η Ιστορία Στρατού «Ο Μακεδονικός Αγών και τα εις Θράκην γεγονότα» (σελ. 177) καθώς και ο Άγγ. Ανεστόπουλος. «Πρόσφεραν σπάνιες εθνικές υπηρεσίες στα ελληνικά αντάρτικα σώματα σαν φανατικοί Έλληνες πατριώτες. Υπήρξαν εθελοντές πληροφοριοδότες, τροφοδότες και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος. Ελάμβαναν μέρος σε συμπλοκές και καταδιώξεις κομιτατζήδων κ.λ.π.»· θα γράψουν αργότερα ο Κώστας Λιάπης (βιογράφος του Κ. Γαρέφη), ο Εδεσσαίος στρατηγός ε.α Κων. Νούσκας, η Ιστορία Στρατού, ο Άγγ. Ανεστόπουλος (Τόμος Α' σελίδα 214), και άλλοι.

 

Μετά το 1908 με την ανακήρυξη τουρκικού Συντάγματος, όπως όλοι οι Σαρακατσαναίοι παρακολουθούσαν κάθε κίνηση των υπολειμμάτων των κομιτατζήδων, χωρίς να παραλείπουν σε κάθε εμφάνισή τους να τους εξοντώσουν.

 

Τον Μάιο του 1913 σε συνεργασία με τους άνδρες των τσελιγκάτων Σουλτογιάννη και Γιαννακούλα και τον χωροφυλάκων - πολιτοφυλάκων του χωριού Άγιος Αθανάσιος Έδεσσας συγκρούστηκαν με το σώμα του αρχικομιτατζή Βασίλ Τσακαλάρωφ, που έπαθε σωστή πανωλεθρία και ο ίδιος τραυματίστηκε.

 

Πηγή: Το βιβλίο του Ιωάννη Κουτσοκώστα «Οι Σαρακατσαναίοι στους Αγώνες από το 1830-1913 και τον Μακεδονικό Αγώνα».

 

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις