Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Ο ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

  Ο Σπυρίδων Λάμπρος και οι ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις στη Μακεδονία (τέλη 19ου–αρχές 20ου αι.) Γράφει ο Βασίλειος Αθ. Πλατής Στους επιφανέστερους λόγιους που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες για την προβολή των ελληνικών διεκδικήσεων στη Μακεδονία στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα συγκαταλεγόταν ο ιστορικός–καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διατελέσας επί εξάμηνο πρωθυπουργός της Ελλάδος Σπυρίδων Λάμπρος. Ο Λάμπρος, ως εκπρόσωπος της επιστήμης της ιστορίας, σε κοινή δράση με τους συγχρόνους του Νικόλαο Πολίτη και Γεώργιο Χατζηδάκι, οι οποίοι διακονούσαν τις νεοεμφανιζόμενες επιστήμες της λαογραφίας και της γλωσσολογίας αντίστοιχα, δραστηριοποιήθηκε στην «κατασκευή» εθνικού παρελθόντος με απώτερο σκοπό την πραγματοποίηση του προγράμματος της Μεγάλης Ιδέας. Τη συμβολή ειδικότερα του Σπυρίδωνα Λάμπρου στη διαμόρφωση εθνικής ιστοριογραφίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα εξέτασε διεξοδικά η Έφη Γαζή στη διδακτορική διατριβή που δημο...

ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΟΥΤΣΟΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΟΣ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟΣ

 



 

 

Οι Μακεδονομάχοι αδελφοί Φαρμάκης Ιωάννης, Δημήτριος και Χρήστος.

 

Είχαν ένα από τα μεγαλύτερα τσελιγκάτα των Σαρακατσαναίων· 35 οικογένειες και 12.000 πρόβατα που ξεχείμαζαν στα Καλύβια Πολυγύρου Χαλκιδικής και ξεκαλοκαίριαζαν στην δυτική πλευρά του Καϊμακτσαλάν στην θέση Καλύβια Φαρμάκη σε μεγάλης έκτασης ιδιόκτητες ορεινές βοσκές.

 

Συνεργάστηκαν με όλα τα αντάρτικα σώματα που έδρασαν στην περιοχή του Μοριχόβου παρέχοντάς τους τρόφιμα, πληροφορίες και προστασία οι ίδιοι και ενισχύοντας αυτά περιστασιακά με τα ένοπλα μέλη του τσελιγκάτου σε διάφορες συμπλοκές και συγκρούσεις με τις βουλγαρικές συμμορίες των κομιτατζήδων. Προσέφεραν ύψιστες υπηρεσίες στον Ελληνικό Αγώνα. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά στα Απομνημονεύματα του καπετάν Γιάννη Καραβίτη που γράφει. «Κάποτε έστειλα στον Χρήστο Φαρμάκη, τον τσέλιγκα, με τον τσοπάνο του, που μας τροφοδοτούσε επί ένα μήνα καμιά 15 λίρες για αρνιά, ψωμί και καπνό, που μας είχε προμηθεύσει. Και όχι μόνο δεν δέχτηκε τα λεπτά, αλλά ήρθε ο ίδιος στο λημέρι, επάνω στην Παπαδιά, να μου κάνει παράπονα γιατί τα έστειλα

 

Επίσης για την συμβολή τους αναφέρουν ο Καπετάν Βάρδας και η Ιστορία Στρατού «Ο Μακεδονικός Αγών και τα εις Θράκην γεγονότα» (σελ. 177) καθώς και ο Άγγ. Ανεστόπουλος. «Πρόσφεραν σπάνιες εθνικές υπηρεσίες στα ελληνικά αντάρτικα σώματα σαν φανατικοί Έλληνες πατριώτες. Υπήρξαν εθελοντές πληροφοριοδότες, τροφοδότες και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος. Ελάμβαναν μέρος σε συμπλοκές και καταδιώξεις κομιτατζήδων κ.λ.π.»· θα γράψουν αργότερα ο Κώστας Λιάπης (βιογράφος του Κ. Γαρέφη), ο Εδεσσαίος στρατηγός ε.α Κων. Νούσκας, η Ιστορία Στρατού, ο Άγγ. Ανεστόπουλος (Τόμος Α' σελίδα 214), και άλλοι.

 

Μετά το 1908 με την ανακήρυξη τουρκικού Συντάγματος, όπως όλοι οι Σαρακατσαναίοι παρακολουθούσαν κάθε κίνηση των υπολειμμάτων των κομιτατζήδων, χωρίς να παραλείπουν σε κάθε εμφάνισή τους να τους εξοντώσουν.

 

Τον Μάιο του 1913 σε συνεργασία με τους άνδρες των τσελιγκάτων Σουλτογιάννη και Γιαννακούλα και τον χωροφυλάκων - πολιτοφυλάκων του χωριού Άγιος Αθανάσιος Έδεσσας συγκρούστηκαν με το σώμα του αρχικομιτατζή Βασίλ Τσακαλάρωφ, που έπαθε σωστή πανωλεθρία και ο ίδιος τραυματίστηκε.

 

Πηγή: Το βιβλίο του Ιωάννη Κουτσοκώστα «Οι Σαρακατσαναίοι στους Αγώνες από το 1830-1913 και τον Μακεδονικό Αγώνα».

 

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις