Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΤΟ 1849

       Το γεγονός: "Καλοκαίρι 1849 και μ ια μεγάλη πυρκαγιά η οποία κράτησε δύο ολόκληρες ημέρες, κατέκαψε 4.000 οικίες και κατέστρεψε κυριολεκτικά την πόλη των Σερρών."      Η πυρκαγιά του 1849 ( η οποία αναφέρεται σε ορισμένες πηγές και ως η μεγάλη καταστροφή του 1849 ) αποτελεί μία από τις πλέον μαύρες σελίδες στην ιστορία των Σερρών κατά την οθωμανική περίοδο, ίσως και προάγγελο της ολοκληρωτικής καταστροφής που θα υποστεί η πόλη αργότερα, το έτος 1913.      Η έρευνα σε ιστορικές πηγές, εκκλησιαστικά κατάστιχα και μαρτυρίες της εποχής αποκαλύπτει πως η φωτιά ξεκίνησε από αμέλεια σε ένα εργαστήριο ή οικία κοντά στο εμπορικό κέντρο (μπασιά) της πόλης. Λόγω των ισχυρών ανέμων και της αρχιτεκτονικής των σπιτιών —τα οποία ήταν χτισμένα κυρίως από ξύλο και λάσπη (τσατμάδες) και πολύ κοντά το ένα στο άλλο— η πυρκαγιά επεκτάθηκε με εφιαλτική ταχύτητα.      Μέσα σε δύο ημέρες, οι φλόγες κατέκαψαν περίπου 4.000 οικίες,...

ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΟΥΤΣΟΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΟΣ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟΣ

 



 

 

Οι Μακεδονομάχοι αδελφοί Φαρμάκης Ιωάννης, Δημήτριος και Χρήστος.

 

Είχαν ένα από τα μεγαλύτερα τσελιγκάτα των Σαρακατσαναίων· 35 οικογένειες και 12.000 πρόβατα που ξεχείμαζαν στα Καλύβια Πολυγύρου Χαλκιδικής και ξεκαλοκαίριαζαν στην δυτική πλευρά του Καϊμακτσαλάν στην θέση Καλύβια Φαρμάκη σε μεγάλης έκτασης ιδιόκτητες ορεινές βοσκές.

 

Συνεργάστηκαν με όλα τα αντάρτικα σώματα που έδρασαν στην περιοχή του Μοριχόβου παρέχοντάς τους τρόφιμα, πληροφορίες και προστασία οι ίδιοι και ενισχύοντας αυτά περιστασιακά με τα ένοπλα μέλη του τσελιγκάτου σε διάφορες συμπλοκές και συγκρούσεις με τις βουλγαρικές συμμορίες των κομιτατζήδων. Προσέφεραν ύψιστες υπηρεσίες στον Ελληνικό Αγώνα. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά στα Απομνημονεύματα του καπετάν Γιάννη Καραβίτη που γράφει. «Κάποτε έστειλα στον Χρήστο Φαρμάκη, τον τσέλιγκα, με τον τσοπάνο του, που μας τροφοδοτούσε επί ένα μήνα καμιά 15 λίρες για αρνιά, ψωμί και καπνό, που μας είχε προμηθεύσει. Και όχι μόνο δεν δέχτηκε τα λεπτά, αλλά ήρθε ο ίδιος στο λημέρι, επάνω στην Παπαδιά, να μου κάνει παράπονα γιατί τα έστειλα

 

Επίσης για την συμβολή τους αναφέρουν ο Καπετάν Βάρδας και η Ιστορία Στρατού «Ο Μακεδονικός Αγών και τα εις Θράκην γεγονότα» (σελ. 177) καθώς και ο Άγγ. Ανεστόπουλος. «Πρόσφεραν σπάνιες εθνικές υπηρεσίες στα ελληνικά αντάρτικα σώματα σαν φανατικοί Έλληνες πατριώτες. Υπήρξαν εθελοντές πληροφοριοδότες, τροφοδότες και ό,τι μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος. Ελάμβαναν μέρος σε συμπλοκές και καταδιώξεις κομιτατζήδων κ.λ.π.»· θα γράψουν αργότερα ο Κώστας Λιάπης (βιογράφος του Κ. Γαρέφη), ο Εδεσσαίος στρατηγός ε.α Κων. Νούσκας, η Ιστορία Στρατού, ο Άγγ. Ανεστόπουλος (Τόμος Α' σελίδα 214), και άλλοι.

 

Μετά το 1908 με την ανακήρυξη τουρκικού Συντάγματος, όπως όλοι οι Σαρακατσαναίοι παρακολουθούσαν κάθε κίνηση των υπολειμμάτων των κομιτατζήδων, χωρίς να παραλείπουν σε κάθε εμφάνισή τους να τους εξοντώσουν.

 

Τον Μάιο του 1913 σε συνεργασία με τους άνδρες των τσελιγκάτων Σουλτογιάννη και Γιαννακούλα και τον χωροφυλάκων - πολιτοφυλάκων του χωριού Άγιος Αθανάσιος Έδεσσας συγκρούστηκαν με το σώμα του αρχικομιτατζή Βασίλ Τσακαλάρωφ, που έπαθε σωστή πανωλεθρία και ο ίδιος τραυματίστηκε.

 

Πηγή: Το βιβλίο του Ιωάννη Κουτσοκώστα «Οι Σαρακατσαναίοι στους Αγώνες από το 1830-1913 και τον Μακεδονικό Αγώνα».

 

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις