Ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ (1820-1890)

 

Ευαγγελινός Μισαηλίδης (1820-1890)

Γεννήθηκε στην Κούλα (Κολόη), μια μικρή πόλη μεταξύ Φιλαδέλφειας και Ουσάκ, στη δυτική Μικρά Ασία και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη.

Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στην πατρίδα του, μετά πήγε στη Σμύρνη για ελληνικές και τουρκικές και αργότερα στην Αθήνα για ανώτερες σπουδές. Πήρε το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής και στη συνέχεια τοποθετήθηκε στο Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας ως μεταφραστής. 

Επέστρεψε στη Σμύρνη όπου ήταν δάσκαλος της τουρκικής και από το 1845 ως το 1847 έγραψε το πρώτο του βιβλίο στα καραμανλίδίκα. Το 1849 έκανε την έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ανατολή» και το 1850 πηγαίνοντας στην Κωνσταντινούπολη συνέχισε την έκδοση της εφημερίδας, τρεις φορές την εβδομάδα, της οποίας οι εκδόσεις συνεχίστηκαν μέχρι τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η «Ανατολή» ήταν μια εφημερίδα που δεν περιείχε μόνο ειδήσεις, αλλά και πλούσιες γνώσεις σε θέματα ιστορίας, γεωγραφίας, φυσικής, όλων των επιστημών, των τεχνών και ήταν σημαντική για τους τουρκόφωνους αναγνώστες για τους οποίους λειτουργούσε ως συνδετικός κρίκος με τον ελληνισμό. 

Ο Ευαγγελινός Μισαηλίδης ίδρυσε εκδοτικό οίκο που ήταν κέντρο εκδόσεων στα καραμανλίδικα μαζί με την εφημερίδα «Ανατολή» και για αρκετά χρόνια διέθεσε στη διάλεκτο αυτή 55 βιβλία, θρησκευτικού περιεχομένου, αλλά και άλλα βιβλία όπως οι λαϊκές φυλλάδες του Μ. Αλεξάνδρου, Γενοβέφας, Κιόρογλου, Νασδρεντίν Χότζα, μυθιστορήματα «Ροβινσών Κρούσος», «Κόμης Μοντεχρήστος», «Γεροστάθης» του Δέοντος Μελά κ.α., κανονισμούς καππαδοκικών συλλόγων της Κωνσταντινουπόλεως, κείμενα οθωμανικού δικαίου και πρωτότυπα έργα. 

 Ο Μισαηλίδης ήταν από τους πολυγραφότατους Ρωμιούς συγγραφείς, ασχολήθηκε με τη μετάφραση και με θέματα ιστορίας. Σε όλη του τη διαδρομή στη ζωή προσέφερε πολλά στο έθνος και κυρίως στους τουρκόφωνους της Μ. Ασίας, προσπαθώντας να διατηρήσει ζωντανό το συναίσθημα της ελληνικότητας στους ορθόδοξους συμπατριώτες του στην Αττάλεια, την Καππαδοκία, τη Λυκαονία και τη Φρυγία.

Πίστευε πως η εκπαίδευση ήταν το βασικό θεμέλιο πάνω στο οποίο θα χτιστεί το μέλλον των Ρωμιών της Ανατολής και δούλεψε πολύ πάνω σ' αυτό το θέμα. Υπήρξε κορυφαία πνευματική, συγγραφική και εκδοτική προσωπικότητα του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Για τη σημαντική του προσφορά στα γράμματα τιμήθηκε: α) με το αξίωμα του “Milli Egitimei" από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, β) με το "Pasa Unvanni” από το Οθωμανικό κράτος και γ) παρασημοφορήθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Πηγή: Πάρης Βορεόπουλος, στο έργο του «Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΣΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ (Από την αρχαιότητα ως την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924)». Μια έκδοση του “Μουσείου Προσφυγικού Ελληνισμού” της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως.